------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ فروردین ۲۲, یکشنبه

معامله دوم امریکا با ایتلاف شمال


حرکت کاروان عملیات داخلی و منطقه یی به حوزه شمال قطعی شد. ازین بعد جنگ ذات البینی میان اشباح است.



«پتره کاری» دم ودستگاه دولت وحدت ملی به وسیله جان کری، یگانه عاقبت  محتومی که دارد، همانا تعمیق وسنگک کردن هرچه بیشتر اختلافات و نا همگونی های دو قطب حکومتی است.

 سفر جان کری به کابل، یک سفر ناکام بود و تشدید تنش و کشاکش، این بار شکل سراسری به خود خواهد گرفت. ماموریت وی یک تلاش از سرناگزیری در یک شرایط خاص بود.
 با آن که این تعامل تازه، گروه دکترغنی را تضعیف می کند و نگرانی پاکستان را فزونی می بخشد؛ امریکا راه دیگری نداشت.
مقامات کاخ سفید اکنون متوجه شده اند که در پانزده سال اخیر، ریختن میوه های معاملات سرنوشت ساز بر سبد پاکستان نوعی پیش خرید کردن خطراتی مضاعف بوده است.
جان کری سوراخ های درحال افزایش را کور نکرد؛  بلکه فقط برای پالیسی امریکا اندکی زمان خرید. جان کری در واقع سعی دارد بر بستر یک رود مست خانه بسازد؛ اما این خانه همان آلونکی فاقد اتکا است که برای بازسازی اش خیلی دیر شده است.

امریکا در واقع برای بار دوم با ایتلاف شمال که ناگهان از نظر نظامی و تشکیلاتی قدرت خود را افزایش داده است، یک معامله یی انجام داد. بازبینی امریکا (حداقل در ظاهر) جلوگیری از تعرض استراتیژیک روسیه و ایران و هند در استقامت شمال است. حالا ما با یک حکومت معلق سروکار داریم که لنگر سیاست گزاری اش به مرور از کابل به سوی شمال پیوسته سنگین می شود. امریکا در حقیقت به چالش جدید برخاسته از ایتلاف منطقه یی علیه امریکا پاسخ موقت داده است نه دایمی.
آیا نظریه «کنترول از شمال» آرام آرام به شکل یک طرح نمودار شده است؟