------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ فروردین ۲۳, دوشنبه

احمدولی «مسعود» به ادبیات عصیان روی آورد.

اینان همواره عاملین اساسی بی ثباتی در کشور بوده اند، چون بنام قانون، قانون را میشکنند، بنام نظام، نظام را به گروگان میگیرند و بنام سیاست ار هیچگونه بازی زشت و پلید رویگردان نیستند. نه از خدا ترسی دارند و نه از مردم شرمی.


مشروعیت حکومت توافقنامه ای ادامه می یابد؟!

از آغاز کار حکومت توافقی، بیشترین تحرکات آقای اشرف غنی احمدزی، به یک نقطۀ محوری تمرکز داشته است و آن دَور زدن توافقنامه به هر قیمت ممکن و احیای نظام یکنفرۀ ریاستی، حتی به قیمت غرق شدن کشور در بحران هائی که امروز دامنگیر مردم ما گردیده اند.
از تعطیل عمدی اصلاح نظام انتخاباتی تا دستبرد به توزیع شناسنامه، از اعلامیۀ برگۀ تقلب انتخاباتی توسط نورستانی تا فراموشی کامل کمیسیون طرح تعدیل قانون اساسی، از تصمیمات و تعینات نابهنجار و یکطرفه تا تلاش برای از بین بردن اسناد و مدارک تقلبات، همه از یک آبشخور آب می خورند و آن، عبور از اصل توافقنامه و چسپیدن به نظام استبدادی ریاستی. نظامی که طی بیش از یک دهه باعث تقلبات، فساد ها، بی اعتمادی ها و فرصت سوزی های جهانی و بحران های امروزی می باشد.
این سیاست واضح میسازد که تا هنوز عده ای از ناکامی های تاریخی و بحران های امروزی درس نگرفته اند و از انحصار طلبی و تمامیت خواهی دست نکشیده اند.
اینان همواره عاملین اساسی بی ثباتی در کشور بوده اند، چون بنام قانون، قانون را میشکنند، بنام نظام، نظام را به گروگان میگیرند و بنام سیاست ار هیچگونه بازی زشت و پلید رویگردان نیستند. نه از خدا ترسی دارند و نه از مردم شرمی. همواره بدون احساس مسئولیت ملی، اسلامی و یا انسانی، افغانستان را به میدان نزاع ها و رقابت های داخلی و خارجی مواجه میسازند.
نه به قانون و رأی مردم احترام میگذارند و نه به توافقنامه متعهدند، نه هم به عادلانه ساختن نظام، به عدالت سیاسی، به عدالت اجتماعی و به حق شهروندی باور دارند.
آنچه در دل و دماغ و ما فی الضمیر شان می چرخد، قاپیدن قدرت ار هر طریق ممکن، با قانون گریزی، با تعهد شکنی، با وابستگی، با گروگان گیری، با فرافنگی...
در صورتیکه از تطبیق مفاد سند مشروعیت خود که خود در پای آن امضاه نموده اید و الفباى حكومت تان را تشكيل ميدهـد عاجزید، پس از عهـدهء چه كارى ميتوانيد بربيآييد؟ بگذارید تا دیگران به آن برسند، چون کار مملکت داری بسی کلان و پیچیدۀ تر است. حاصل رای مردم این نبود که هم تقلب کنید، هم از توافقنامه عبور نمایید و با این غلط های کلان، عزت کشور را به زمین بزنید، به حق مردم تصرف ببرید، به شعور جمعی مردم توهین نمایید، سرنوشت یک ملت را در مخالفت آشکارا با خواست شان و با آجندا های شخصی خود به بازی بیگیرید.
افغانستان با ظرف های کلان و عزت تفس اولیای امور، با اندیشه های بزرگ، با قلب های تپنده، دلسوز و متعهد میتواند زنده بماند وبس.