------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ خرداد ۱۰, دوشنبه

پایان جنگ در سوریه انفجار سیاسی در ترکیه است


گزارشی از استانبول- بهزاد دولت آبادی


پیک نت: بدنبال دستگیری رضا ضراب به اتهام "نقض تحریم ها، کلاه برداری مالی و پول شویی" در شهر میامی ایالات متحده در تاریخ 21 ماه مارس سال جاری میلادی، اردوغان شتابزده در یک جمله گفته بود: "این مسئله ارتباطی با ترکیه ندارد." ظاهرا وی فراموش کرده بود که وزیر کشورش "معمر گولر" چنان ارادتی به ضراب داشت که حتی گفته بود: "من حاضر هستم جلوی پای ضراب بخوابم." وی فراموش کرده بود که پس از رو شدن پرونده فساد مالی موسوم به "پرونده 17/24 دسامبر 2013 " از ضراب بعنوان "با ناموس ترین سرمایه داری که 15 درصد از بودجه بانک مرکزی را نجات داد." نام برده بود. هر چند اردوغان تمامی وزرا و دست اندرکارانش در این فساد را از مجلس و کابینه اش تصفیه کرد (و کنگره اخیرش نیز محصول تصفیه های جدیدترش بود) ولی همه واقفند که ریشه و سرچشمه این فساد، در اصل خود وی می باشد و جای پایش در این فساد کماکان واضح است.

هر چند ضراب در ابتدای دستگیری اش در میامی از درخواست کفالت بابت آزادی اش صرف نظر کرده بود ولی در نیویورک که هم اکنون پرونده اش در این شهر در دست است ابتدا درخواست کفالت 50 میلیون دلاری و گویا سپس 200 میلیون دلاری جهت آزادی اش کرد. هر دادستانی می توانست در قبال چنین رقم هنگفتی متهم را آزاد کند. ولی افشا و انتقال پرونده فساد مالی 17/24 ترکیه به دادستان "پریت بهارارا" از طرف "سیستم عدالت فدرال آمریکا" رای دادگاه را تغییر داد و قاضی بهارارا با آزادی ضراب در قبال کفالت مخالفت کرد. پیام ارسالی از جانب سیستم عدالت فدرال حاوی نکاتی بسیار واضح در خصوص همکاری ضراب با بلند رتبه ترین ارکان دولتی ترکیه و خصوصا شخص اردوغان بود! دادستان گفت: "برای فردی که معاملاتی در حجم ده ها میلیارد دلاری دارد پرداخت پنجاه میلیون دلار کار آسانی است." و ضراب را کماکان در بازداشت نگه داشت.

در این راستا هر روز بر طنین صدای اردوغان افزوده تر شده و شدت صدایش در میتینگ هایش بلندتر می شود. سابقا خودش در نقطه ای و نخست وزیرش "داود اوغلو" در نقطه ای دیگری از کشور میتینگ برگزار می کردند. اردوغان به عربستان سعودی می رفت و بلافاصله داوداوغلو رهسپار عربستان می شد. اردوغان به آمریکا می رفت و چند هفته بعد داود اوغلو عزم سفر می کرد.  ولی هم اکنون اردوغان ییلدیریم بن علی (نخست وزیر جدید الانتخابش) را با خود می برد و وی نیز در مداحی اردوغان کوتاهی نمی کند.  اردوغان از هم اکنون خود را برای سیستم موسوم به "سیستم ریاستی حزبی" آماده و تبلیغ می کند که بعد از آن در جهت استقرار "سیستم ریاستی مطلق" حرکت کند.

ولی آنچه که واضح است حمایت نئو لیبرالیسم- نئو فاشیسم موجود امپریالیستی از مرتجعینی چون اردوغان است و بابت این حاضر به برخی "عقب نشینی ها" نیز هستند که در اصل بعنوان دانه در مقابل اردوغان و ترکیه پاشیده شده است. اشعار ضد اردوغانی "بومرمن" در آلمان و به اصطلاح عقب نشینی خانم مرکل و اخیرا عقب نشینی سخنگوی ارتش آمریکا در خصوص برچسب های مربوط به "حزب اتحاد دمکراتیک " سوریه بر یونیفرم برخی از سربازان آمریکا نشانه همین دانه پاشیدن هاست.

حتی گفته می شود نام "امینه اردوغان" همسر اردوغان نیز در پرونده  مربوط به ضراب مطرح است. اردوغان امروز (شنبه) به دیاربکر رفت که تا در سخنرانی اش بطور غیر مستقیم با امریکا صحبت کند و نسبت به پایان جنگ در سوریه هشدار بدهد. وی می داند که با پایان جنگ در سوریه نه تنها در ترکیه یک انفجار سیاسی در قلب حکومت و حزب حاکم ایجاد خواهد شد، بلکه بیم دارد پای دادگاه لاهه برای رسیدگی به آنچه در سوریه و یاری رسانی به داعش صورت گرفته نیز پیش کشیده شود.