------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ تیر ۶, یکشنبه

«موج برگشت» هندوباوران به افغانستان

همایون «هژبرشینواری» فرهنگ مدار معروف نوشته است: 


اوتارسنگ رییس شورای ملی سیکهـ ها و هندوباوران افغان می گوید، در حال حاضر این اجتماع به حدود 220 فامیل کاهش یافته است، در حالیکه قبل از سقوط کابل در سال 1992 میلادی تعداد سیکهـ ها هندوباوران افغان به حدود 220 هزار فامیل می رسید و آنها نه تنها در شهر کابل بلکه در ولایات ننگرهار و غزنی هم متمرکز بودند.
این روایت کامل درست است.
اوضاع چنان آمد که هیچ خانواده یی «مستقر» را درافغانستان نتوان یافت. ترکیب موزائیکی فرهنگ وجامعه افغانستان به شدت صدمه دیده؛ اما یکی از شگفتی های متحدالمال درین «کور وگور» این است که استخوان بندی اش هنوز دربرابر جور ایام سر تسلیم خم نکرده است.
تسبیح زیستی هندو باوران، بیش ازین کوتاه تر نخواهد شد؛ «موج برگشت» برای عصر هند درافغانستان فرارسیده است. تروریزم، فرهنگ وتاریخ مشترک هند وافغانستان را مضمحل نتوانست. سال هایی که دردهلی بودم، پیوند روانی هندوکیش های افغانستان، با افغانستان مرا متعجب میساخت. باری به خانۀ یکی ازین آشنایان به مهمانی رفتم. گمان برده بودم که دخترها و بچه هایش بالطبع درخانه هندی گپ میزنند.  پیش از چیدن نان شب دور یک دسترخوان طویل، همه فارسی و پشتو گپ میزدند. میزبان یکی دو بار به دهلیز رفت و با خواهر و زنش پشتو وفارسی گپ میزد. 
من درهند متوجه شدم که بدنۀ افغانستان و هند یک روزی دو باره به هم جوش میخورند. حالا «موج برگشت» آمده است.

برای نخستین بار، برخلاف گذشته، هند درگسترۀ افغانستان دامن فروهشته است؛ دیگر این رود را خیال بازگشتن نیست. درگذشته، افغانستان بود که برای رفع عارضه خزانۀ خالی، حتی سالی سه بار به جان هند می افتاد.

 تاریخ ورق خورد. خیلی نرم ورق خورده. ما با تلوار و شمیشر و تحکم و تجاوز میرفتیم؛ آن ها «نرم» آمدند؛ با خنده و یک ظرف اطمینان در دست، به جانِ «جان ومال» ما نیفتادند؛ با تلواربساط ضبط و «کوته» پهن نکردند؛ جادوگرانه، قضاوت واحساس ما را به خود ربط دادند و این پیوند را دیگر سرِ گسستن نیست. هند، نه با هندو باوران مهاجر، بل، با ارادۀ یک میلیارد وسه صد میلیون انسان آن مُلک عظیم به افغانستان پیوسته است.
پاکستان را دور زد. هیچ کشوری در دنیا، رقیب هند در افغانستان نیست؛ اگر هست؛ توانش ته می کشد. توان هند، فراتر از محاسبه های نجومی است. این را مبالغه نمیگویم. 
زین پس، تمام هندو باوران افغانستان با دستان پُر و آموزه های بازرگانی فراوان، به آشیانه برمی گردند. هند، این دهلیز خطرناک را دیگر رها نخواهد کرد که ازین کانال، هزارسال تمام جور وستم برده گی را تحمل کرده است. این گذرگاه از دست پاکستان دررفته وقالین سرنوشت هند- افغانستان با رنج های زیادی بافیده شده است. در سال های تنهایی و تجاوز، هیچ دستی این چنین به موقع به سوی مردم افغانستان دراز نشده بود. شبح هندی را هیچ نیرویی در جهان از مهار نخواهد توانست. هند، «مثل سنگ» درین حوزه ایستاده است.