------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ خرداد ۲۲, شنبه

فرمان اوباما برای سرکوب «ضد طالبان» است.

فرمان اوباما، به هدف حفظ توازن به نفع امریکا اعلام شده و اگر ضربتی درکار باشد، بر گروه های ضد طالبان و طالبان یاغی شده وارد خواهد آمد.


درخبر رسمی منتشره از مقام کاخ سفید قید شد که طبق فرمان جدید بارک اوباما؛ نیروهای بین المللی در افغانستان در عملیات های نظامی علیه تروریستان شرکت میکنند. به این نکته اشاره نشد که در پانزده سال مشغول چه کاری درافغانستان بودند؟ به این سوال، پاسخی صریح اما غیر رسانه یی وجود دارد.
منافع پاکستان، انگلیس و امریکا درسرکوب طالبان نیست. آنان باید احمق باشند که جاغور تفنگ خود را به دست خود خالی کنند. بنا برین، چیز دیگری باید درجریان باشد؛ این چیزیست آموزه های پانزده سال اخیر، حقایق دیگری را فاش می کنند.

در سیاست رسمی اوباما در هشت سال اخیر، به صراحت اعلام شد که طالبان دیگر «دشمن» امریکا نیستند و قوای امریکایی علاقه یی به آماج گیری آن ها ندارند. این درحالی است که طالب که از پاکستان تقویت می شود بیش از دو هزار امریکایی را درافغانستان از زنده گی ساقط کردند. در واقعیت، دولت امریکا، درهمسویی با انگلیس و پاکستان، همه را به شمول رهبران شان از گوانتامو به مهمان سرای خلیفه قطر اعزام کردند تا تکریم شوند. آن ها تمام فتنه را به جان حکومت کابل رها کردند و به پیروی از لابی های پاکستان مصرانه گفتند که «مذاکرات صلح» باید به انجام برسد. پس حالا که ساز تکراری سر از نو نواخته می شود، قرار است چه اتفاقی بیفتد؟
افزایش صلاحیت به نظامیان امریکایی کماکان خطری مجسم و کارتمام علیه شبکه حقانی و طالبان وابسته به پاکستان نخواهد بود. تشکیلات طالبان از نظر مدیریت اپراتیفی تجزیه شده و شاخه های عصبی تر آن با شبکه های تدارکاتی روسیه و ایران پیوند خورده است.
به همین علت، برای جبران خلاء نظامی، حکمتیار را وارد صحنه کردند تا تا با به کارگیری نفرات وی، توازن برای حفظ جنگ (به خصوص درشمال) به زیان امریکا و متحدان شکسته نشود. اگر ضرورتی به سرکوب و ردگیری دسته جات مسلح تروریستی احساس شود، شبکه های طالبانی نزدیک به روسیه و ایران هدف قرار می گیرند؛ عین بازی که در سوریه روان است.  تصمیم به افزایش صلاحیت ها برای فرماندهان در جنگ افغانستان که از نظر امریکا ارزش خود را باخته بود؛ نقطه دیگری را نیز نشانی کرده است: درصورت نیاز، بمباران زراد خانه های گروه های مجاهدینی که ضد طالبان وپاکستان اند و پوشش هند، ایران و روسیه، از یک سال به این سو، قدرت مانور آنان را دو برابر کرده است.