------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ تیر ۱۳, یکشنبه

اختراع اردوی «غیرسیاسی» به وسیلۀ نماینده ناتو

حذف تنظیمی ها از ارکان دفاعی مملکت، راه باز کردن صد درصدی برای اشغال ارگ توسط طالب و داعش است.



نماینده‌ی ملکی ناتو در افغانستان، خواستار غیرسیاسی شدن ارتش و پولیس ملی کشور تا پیش از برگزاری نشست‌های وارسا و بروکسل شد. 

مگر کدام جنبه حیات سیاسی و اقتصادی افغانستان «غیرسیاسی» است که اردو و ارگان های مدافع «غیرسیاسی» باشد؟
این آقای نمایندۀ «ملکی» یک کمیسار سیاسی دریک دستگاه جهانی نظامیگری است. اگر به حرف خود پایبند است؛ نخست خودش از افغانستان بیرون شود.

حضور ناتو و امریکا در افغانستان یک استراتیژی سیاسی است. جنگ افغانستان جنگ منافع چند جانبه قدرت ها است که ریشه در سیاست آن ها دارند. منازعه داخلی افغانستان «سیاسی» است. نام افغانستان و موقعیت حساس مملکت، یک سوژه سیاسی گریز ناپذیر است که قدرت های جهان را به بودن درین جا محکوم می کند. همۀ این تعامل ها «سیاسی» است. حتی گلادیاتور های قربانی که برای زنده ماندن به کشتن یکدیگر مأمور و مجبور اند، هرمشتی که به پوز هم نژاد خود می زنند؛ سیاسی است. 

رها کردن این پیکان لفظی، گروه های «تنظیمی» را آماج می گیرد که با ایران، هند و روسیه روابطی نظامی و مشاورتی را دو باره قوت داده اند. تبلیغ «غیرسیاسی» از سوی ناتو، بالذات، به شدت بارِ سیاسی دارد. اکثریت مردم افغانستان از دست طالب و تنظیمی ها به ستوه آمده اند؛ مگر یک کودک مکتب نرفته هم اکنون درک می کند که حذف تنظیمی ها از ارکان دفاعی مملکت، راه باز کردن صد درصدی برای اشغال ارگ توسط طالب و داعش است.

ناتو وامریکا دیگر توان لشکرکشی به هدف دفاع از منافع شان در افغانستان را ندارند وقادر به حفظ حضور خویش بدون اردو و پلیس افغانستان نیستند.  فتوای نمایندۀ ملکی ناتو، چند منظوره است. از یکسو، به رقبای منطقه یی پیامک هشدار ارسال می کند، از جانب دیگر، برای انستال کردن دسته جات تازه دم و مشکوک در اردو و پلیس و ساختن یک اردوی اجیر ( کاملن غیرافغانی) زمینه سازی می کند. از هر دو برنامه چیزی دندان بگیر، حاصل نمی شود. دلیلش ساده است:  واقعیت های جاری کشور به آن دست رد می زند.