------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ مرداد ۲۱, پنجشنبه

تاریخ سیاسی «سقاوی چهارم» در آستانۀ ظهور است.

انحلال رسمی حکومت وحدت ملی



دکترعبدالله به عنوان نمادی از محافظه کاری، اعصاب همه را خرد کرده بود. او که هماره طناب شُل می کرد، امروز از برکت افراط گری های دکترغنی، ناگهان و بدون هشدار قبلی به ارگ نشینان، شلیک کرد. او گفت که حکومت «فلج» است و دکترغنی «لیاقت ریاست جمهوری را ندارد.» ثمرۀ سیاست تک اندیشی و قوم گرایی، چیزی بهتر ازین نمی تواند به ارمغان بیاورد. بستن پرونده «شناسنامه الکترونیک»، «اصلاح نظام انتخاباتی»، رویارویی تحریک آمیز با حرکت «کمیسیون اعزاز وخاکسپاری» امیر حبیب الله خان و مواردی دیگر، به سرنوشت سیاسی و راهبردی ائتلاف شمال رابطۀ مستقیم دارد و تعلیق این مسایل، به معنی اعلان جنگ است. 
مجموعه سخنرانی به شدت واکنشی دکتر عبدالله که در نوع خود یک حمله بی پیشینه و غیرقابل باور علیه تیم دکترغنی به شمار می رود، لگدی نا منتظر و رسمی از عقب بر «مشروعیت» مصلحتی- موقتی ادارۀ جنجالی حکومت وحدت ملی بود. این حکومت ازین ضربه جان سالم به در نخواهد برد. همه چیز دست کم در مغز و روان دو طرف خاتمه یافته تلقی می شود. عبدالله به یک سری اطلاعات محرم و اضطراب آور از اردوگاه طرف مقابل دسترسی یافته است.

نقابی که در ظاهر امر، یک نوع پیوند ارگانیک ( دست کم تشریفاتی) را نگه داشته بود؛ برافتاد. بحران مجدد سیاسی دو باره داغ شده و عواقب لرزاننده یی خواهد داشت. شیرۀ سخنان دکترعبدالله این بود که ما اجازه دادیم دولتی ائتلافی روی کار بیاید، و این نتیجه «قربانی» های ماست. تحمل این سخن گدازنده از توان تیم دکترغنی فراتر است. 

اطلاع رسانی این مرحله از تاریخ مشعر است که جنبش سیاسی- نظامی «سقاوی چهارم» که درحال شکل گیری است، کار را بر دکتر غنی تنگ خواهد کرد. دکترغنی، با پشت پا زدن به داعیه اعادۀ حیثیت به امیر حبیب الله خان کلکانی، ( به هربهانه و مصلحتی که بوده و به مشورت های کهنه شده هر کسی که بوده) تا کنون اشتباه کلانی را مرتکب شده و شرایطی را فراهم آورده که دکترعبدالله تا یک قدمی خلع صلاحیت دکترغنی قدم بردارد. دکترغنی از رویداد های تاریخی مطلع است و نباید این اشتباه را تکرار می کرد.
اعزاز وتبجیل غیرمترقبه از حشمت خان کرزی، و کم بینی و اعمال کینۀ «نادرخانی» علیه حبیب الله کلکانی، و سوزش چند زخم دیگر، عبدالله را به خشم آورد.  عبدالله صریح گفت که ما حکومت تعیین می کنیم. ائتلاف شمال اکنون به بلند ترین نقطۀ مطالبات خویش فراز آمده است. کاری از دست امریکا ساخته نیست؛ فقط با گذشت و تن دادن به واقعیت ها می تواند از وقوع یک توفان سیاسی و اجتماعی جلوگیری کند.