------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ مرداد ۲۵, دوشنبه

به نظر می رسد که سه محور بحران به طور موازی چاق شده می روند. بحران اول، تنش داخلی ائتلاف شمال است و در شرایط جدید، عبدالله هرگز قادر به تثبیت موقعیت خویش در میان گروه های «مجاهد» نمی باشد. موضوع دومی، افزایش زورآزمایی بین ریاست اجرائیه و ارگ است. ارگ و ضد ارگ، قادر به عقب نشینی از مطالبات خویش نیستند. اما سوال این است که مطالبان ارگ شامل کدام مسایل است؟
ارگ قبل از آن که به توافق نامۀ رسمی تمکین کند، بیرق مبارزه با فساد اداری را تکان می دهد. این درحالی است که رمزعبور این هیاهو در نزد طرف مقابل است. همه چیز را در قبضه گرفته اما هیچ تغییری نمی آید. بحث «شناسنامه الکترونیک» و تن دادن به «اصلاحات انتخاباتی» نقاط ضعف دکترغنی است. هرگاه گامی درجهت رفع این نقاط ضعف برداشته شود، دکترغنی صرفن به یک سمبول اداری مبدل می شود و فرهنگ محافظه کار و سنتی قدرت، رنگ می بازد. برای اردوگاه ارگ، این حادثه مرگ مفاجات است.
 بحران سوم، گسترش توفان جنگ در تمامی ولایات است. غنی- عبدالله سریعاً باید اداره امور را به یک شورای رهبری موقت بسپارند. اگر چنین نشود، افزایش خشونت باعث می شود که کنترول از دست برود.