------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ مهر ۵, دوشنبه

تازیانۀ احمدولی «مسعود» به کون لُچ حکومت وحدت ملی

احمدولی«مسعود» درنقش بن بست شکن ظاهر شده است.


با اتمام موعد دو سالۀ امضای توافق نامه های «سیاسی» بین دکترغنی و دکترغنی، بن بست سیاسی نیز بالا گرفته است. با سپری شدن دو سال، هیچ یک از مفادات عمده در سند توافق نامه اجرا نشده و این حکایه از آن دارد که تعمدی در کار است.

درین که تعمدی در کار است؛ دیگر هیچ تردیدی باقی نمانده است. ریشۀ افزایش بحران جاری نیز در همین حقیقت نهفته است.
ظهور به ظاهر بی محابای احمد ولی «مسعود» که در برابر دوربین مطبوعات بر «مشروعیت» حکومت غنی- عبدالله، چلیپا می کشد، تصادفی نیست و نشان داد که رایزنی و تحرکات گروه های مختلف سیاسی که نگران وضعیت بوده اند، به مرز حساس رسیده است و اکنون تفاضا دارند که حکومت وحدت ملی بی هیچ چم و خم، جای خود را علی العجاله به یک حکومت موقت جدید خالی کند. 
از سخنان مسعود مشهود بود که گزینه جایگزینی ادارۀ جدید سیاسی به عوض حکومت کنونی، راه دیگری وجود ندارد و ماشین حکومت از کار افتاده است.
احمد ولی یک ناظر سیاسی تقریباً محافظه کار است که در تصمیم گیری های مهم سیاسی شتاب زده اقدام نمی کند. اکنون دیگران درحاشیه نشسته و او به نماینده گی از یک طیف سیاسی وارد صحنه شده است.  احتمالن در داخل جمیعت و شورای نظار، از نظر سیاسی تحولاتی روی داده است. مبنای این تحولات، عزل دکتر عبدالله از کرسی نماینده گی ائتلاف شمال و نقطه پایان بخشیدن به نمایش های تشریفاتی و اداری بی حاصل وی است. عبدالله بالذات در برابر دکترغنی خلع صلاحیت بوده و انجماد امور کمیسیون اصلاحات انتخاباتی و زندانی کردن شناسنامه های برقی، بن بستی است که در حضور عبدالله شکستنی نیست. صورت مسأله نشان میدهد که تلاش دارند که در چنین شرایط حساس تاریخی، برای شخصیتی ثابت قدم و مبتکر از دودمان احمد شاه مسعود راه باز شود و چنین کاری درحال اجرا است.