------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ مهر ۲, جمعه

خواب های ساخته گی «شاغلی» تنویر

گردش اطلاعات سبوتاژی از نام دره مقاومت

حلیم تنویر که به تازه گی به ادبیات منسوخ دوره «شاغلی» عقب کشیده و داغ تر از دودمان خاین نادری بر کرامت یک انسان ( کرامت و حرمت بشری حبیب الله خان کلکانی) به عنوان یک مخلوق، با غیظی اطفا نا شدنی، تاختن آغازیده و از هرنوع پسآمد آن هم ابایی ندارد، درساز جدیدی که نواخته، بازهم بحث اقامت حکمتیار در پنجشیر را کمپوز کرده است.

حلیم تنویر مدعی است که اطلاعات حزب اسلامی او را مستحضر گردانیده که حکمتیار آزاد است هرجا که رحل اقامت پهن کند!
کدام اطلاعات؟ ریشۀ آن اطلاعات در جای دیگر است.
گفت و شنفت های تاریخی بماند به جایش. اما چرا باید «اطلاعات حزب اسلامی» این قدر خام شود که مشخصن نه به نماینده های مذاکره کننده ( امین کریم و غیرت بهیر) بل به حلیم تنویرکه هیچ تکلیف مسئولانه در حزب ندارد،  زیگنال بدهد که حکمتیار در پنجشیر مرکز  خواهد گرفت؟
آیا مگر حکمتیار در پنجشیر یک مخفی گاه پارتیزانی تدارک می کند که خبر سری آن از سوی اطلاعات حزب به خاطر گل روی حلیم تنویر، دراختیار وی قرار می گیرد تا افتخار نخستین استفاده فیسبوکی چنین خبر را به وی صدقه بدهد؟
این نوع درز دادن اخبار سبوتاژی وبی فایده، از دیدگاه اطلاعاتی، نوعی دماسنج واکنش شورای نظار و بازی با مغز خلایق بی خبر از حوادث است. حلیم از روی کدام  فهرست، سند معتبر، یا مرجع مسوول،  نفرات حزب اسلامی در پنجشیر را  ۱۳ هزار، نه یک تا بیش یا کم آمار می دهد؟
با فرود آمدن هزاران راکت مرگبار وویرانگر بر شهروندان کابل شروع از بهار ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۴حزب اسلامی در ذهنیت مردم دیگر به عنوان یک ارزشی که بتوان با ان به سوی آینده رفت، فرو مرده؛ به ویژه در پنجشیر ریشه هایش به وسیله عملکرد وحشتناک حکمتیار و بیعت دادن های چند دوره یی به القاعده، طالب وداعش، سوختانده شد. کسانی را که حلیم تنویر آدرس میدهد ممکن است همان یک غند طالبان پنجشیری تحت رهبری آغا جان برادر پهلوان احمد جان باشد که جنایات زیادی را علیه پنجشیری ها مرتکب شدند و آن ها از داخل شدن به آن دره هول، هراسان اند.
اگر وی بتواند این ۱۳ هزار نفر را مستند و ثقه کند به میزان هر واژه یی که درین اعتراضیه نبشته آمده ام از حضور وی پوزش می خواهم. شاغلی تنویر یک اشاره برایت بکنم که روزهای به مراتب طاقت سوزی در انتظار شماست اما یا نمی دانید و یا نمی خواهید بدانید. کمی درنگ بهتر است تا اوضاع روشن شود.  محل اقامت سنتی وجنگی «چهارآسیاب» بهترین پایگاه برای حکمتیار است تا در صورت جنگ، زود تر بتواند دو باره به سرحدات برگردد. در پنجشیر اگر آب وهوای سیاست تغییر کند، او مانند لشکریان شوروی و یا طالب، راه فرار نخواهد داشت و این نوعی کم مهری به حق صیانت نفس حکمتیار است.
درجنگ با حکمتیار هزاران جوان پنجشیری جان خود را از دست داده و پسران وبسته گان شان درکابل ذهناْ دنبال انتقام اند و هماره دست به اسلحه اند. شاغلی تنویر اگر خواب هایش محقق شد نباید حکمتیار را یک لحظه در پنجشیر تنها بگذارد.

حکمتیار بالطبع باید از زنده گی دراز مدت درمخفی گاه ها سخت بیزار شده باشد و به نظر من نسخه یی را که شاغلی تنویربرای بودوباش وی اختراع کرده و او را روانه یک مخفی گاه دیگر آن هم در خطرناک ترین قفس ( پنجشیر) می کند، از هرنظرمحال می نماید.
حکمتیار آمده است که دستی از نزدیک درکار دولت و بهره وری از نعمات خداداد و بی پرسان بیت المال داشته باشد و حساسیت های منطقه یی و مردمی به حدی شدید است که شاید درکابل نیز شب و روز حکمتیار به خوبی نگذرد، الا این که یک چرخبال همیشه حاضر ( فول تانکی) درحیاط اقامتگاهش با نوکریوالی ۲۴ ساعته خلبان وجود داشته باشد.
اگر بنا به عادت چشم خود را بر خورشید واقعیت ها هم ببندید، چون چشم وا کنید، داغ های کابل علیه حزب اسلامی گواهی می دهند که چه آتشی از خرمن هستی اش عبور کرده است.