------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ مهر ۱۳, سه‌شنبه

شورای امنیت ملی، شورای چهار نفرۀ دودمان نادری نیست


اشتباه رفیق حنیف اتمر در دفاع از تروریزم، با هیچ منطقی، حتی با منطق فاشیزم هم آهنگی ندارد. این کون کج کردن ها، خیانت سر راست به آن خانواده های پشتون است که از کنر تا پکتیکا، و از قندهار تا هلمند زیر آسیاب تروریزم استخوان شکن می شوند وکسی ( ازجمله همین کرزی واتمر) به داد شان نمیرسند.




اعلامیۀ شدید‌اللحنِ دفتر شورای امنیت ملی افغانستان (حنیف اتمر) در برابر آن‌چه «توهین به حامد کرزی» خوانده می‌شود، برای من به عنوان شهروند عادی این کشور کاملاً غافل‌گیرکننده و تعجب‌برانگیز بود.

تعجب من ناشی از سخافت و سست‌مایگی این اعلامیه است. وقتی کسی به عنوان دبیر شورای امنیت ملی یک کشور، چنین غیرمسؤولانه و به صورت احساساتی حرف می‌زند از دیگران چه انتظاری باید داشته باشیم؟

چرا از نظر شورای امنیت ملی افغانستان، دفاع بی‌پروایانه و وقیحانۀ کرزی از جنایت‌کاران طالب، کاری ناپسند و مخالف «ارزش‌های اصیل فرهنگ ملی» نیست، اما اعتراض مدنی عده‌ای برضد طالب‌پروری‌های کرزی، این‌همه حساسیت برمی‌انگیزد و باعث چنگ و دندان نشان دادن حنیف خان اتمر می‌شود؟

نکتۀ قابل توجه دیگر این‌که دفتر شورای امنیت ملی در این اعلامیه، کسانی که اخیراً در تالار لویه جرگه به کرزی - به اصطلاح- «توهین کردند» را وابسته به «حلقات اجورتی و مزدخور استخبارات خارجی» می‌شمارد. این در حالی‌است که حنیف اتمر یکی از کسانی است که در نزد تودۀ مردم به وابستگی به حلقات خارجی زبانزد است. آیا آقای اتمر، دیگران را در آیینۀ خود می‌بیند؟

دفتر شورای امنیت ملی در این اعلامیه، نسبت به معترضان برضد کرزی چنین چنگ و دندان نشان داده است:«ملت و دولت افغانستان به حلقات مزدور، افغانستان‌ستیز و بیگانه‌پرست اجازه نخواهند داد که با ادامۀ بی‌احترامی و توهین به شخصیت‌های ملی افغانستان، از باداران خارجی خود منفعت ناروای سیاسی را کسب و کمایی نمایند.»

یعنی از نظر شورای امنیت، حامد کرزی، مرادف افغانستان است و هر کسی که به او توهین روا دارد در واقع به افغانستان توهین روا داشته است.

به نظر می‌رسد که صدای چکمه‌های استبداد از دهلیزهای شورای امنیت ملی به گوش می‌رسد. شورای امنیت با تهدید و ارعاب مخالفان کرزی، در حقیقت می‌خواهد تک‌صدایی را در جامعۀ افغانستان ترویج کند و حقوق و آزادی‌های شهروندی را نقض نماید.

شاید در نزد کسانی حامد کرزی «زعیم ملی» باشد، اما در میان افراد پرشماری از این سرزمین، او با ارتکاب اشتباه‌های بزرگ سیاسی و با دامن زدن به نزاع‌های قومی و قبیله‌ای و تلاش برای انحصار قدرت سیاسی به چهره‌ای یک‌سره منفور و مطرود تبدیل شده است.
فتاح مهریان