------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ مهر ۲۶, دوشنبه

جنرال دوستم! تو بعد از مرگ هم خواهی جنگید

من تردید دارم.
چه کسی اثبات می کند حمله بر ساده ترین قهرمان عصر ما- جنرال دوستم- کار همان طالبانی بود که رویاروی با وی در جنگ اند؟


پرسشی وسوسه آلود این است: آیا جنرال دوستم، حقیقتاً از سوی طالبان هدف سوء قصد قرار گرفت؟
من تردید دارم.

جنرال متهور و درویش منش، قبل از آن که درمیان دسته جات چند ملیتی طالب دشمنانی مشخص، شناخته شده و سوگند خورده داشته باشد؛ دشمنانی قدیمی، اعلام شده و قسماً شناخته شده در میان طرفداران طالب در دولت و درمرکز قدرت دارد.

 غیظ لاعلاج و ابدی برضد جنرال دوستم از سوی آنانی که اخیرن برای برپایی «منار» فرزند انتی قرآن و تهی از مشرب مردی «دیره دون» گلو پاره کردند، 500 برابر از کینِ طالبان جوان آمده از مدارس پاکستان، توفانی تر است.

مگر ضیاء الحق امرخیل قهرمان جنبش «منار» ی ها چند نوبت مدعی نشده بود که نبرد دوستم در شمال، «نسل کشی» است؟

 آیا حامد کرزی که قوماندانانش در شمال از وی دستور می گیرند، با جنگ بی امان جنرال دوستم علیه «افغان ها!!» مخالف نیست؟
در شورای امنیت بارها و بارها، علیه دوستم که باروبستره می بست تا روانۀ شمال شود، شرارت پرانی های بسیار صورت گرفته است.
جنرال دوستم درنگاه اهل «منار»، نه از حالا، که از سی و پنج سال به این سو، تجسم شرارت و نحوست بوده است. او بود که درآخرین دهۀ قرن بیست، پرچم طغیان افراشت و بازو به بازوی دیگر نیروهای ضد «منار»ی از شمال به سوی کابل تاختن آغازید و «منار» های قدرت تک قطبی را فروانداخت. قوماندانان وعناصر وابسته به تفکر «دیره دونی» شب و روز با کابل از طریق تلفن درتماس اند و لحظه به لحظه گزارش وضعیت را شرح می دهند.
برخی اطلاعات اولیه از زبان برخی مراجع حاضر درصحنه همین موضوع را مکرر می کنند که من نوشتم.