------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ آبان ۴, سه‌شنبه

میراث مارشال فهیم، ادامه ائتلاف با طالبان است.

حاشیه یی بر یادداشت نوستالژیک شهید ثاقب


از قول شهید ثاقب در شبکه اجتماعی چنین نوشته شده است: وقتی سر و صدای معاونان فعلی را می‌شنوم که از نداشتن صلاحیت و کم‌آوردن در برابر مشاور شورای امنیت گلایه می‌کنند، مارشال فقید به یادم می‌آید.
استوار مثل یک کوه بود. از کسی صلاحیت گدایی نمی‌کرد و با اتکا به بازوی خود فرمان می‌راند. امرش امر بود و نهی‌اش، نهی. روحت شاد يادت جاويدان باد.

 ثاقب از پیشتازان عرصۀ تئوری درمیان اندیشه ورزان جوان نسل حاضر است؛ اما ایشان از درون قضایا و مناسبات درون حکومتی مارشال که درتمامی سطوح با تیم کرزی در ائتلاف قرار داشت؛ احتمالن به میزان بسنده، مطلع نیست. مارشال درمسایل اساسی کمترین صلاحیت حتی به اندازۀ سپنتای بی ریشه، نداشت. کرزی سپنتا را درنقش یک خرمگس آورد تا دم گوش و بینی مارشال همیشه وز وز کند. درجلسات فریاد کشید که تاجک تنها پنجشیری نیست و ورق خود ( سپنتا) را به میدان انداخت. سپنتا وظیفه اش را به وجه احسن به سر رساند؛ اما فهیم خان با وز وز مگس چنان خو گرفت که بدون وز وز او و همتایان او احساس اقتدار نمی کرد!  زورگویی انفرادی درمسایل اقتصادی یا راه اندازی هیاهو در جاده ها به هنگام عبور، با قدرت حقیقی خیلی متفاوت است.

برخی اقدامات از جمله مقرری های از سر تمبه گی، استواری موقعیت و تمثیل درایت نیست. صلاحیت برداشت مبلغ 520 میلیون دالر از حساب کابل بانک، صلاحیت انارشیستی در شرایط بحران است و به قدرت برآمده از اقتدار سیاسی ربطی ندارد. همچنانی که مخارج تداوی خود را از اداره کنسولی شهر هامبورگ تأمین میکرد و کرزی خوش بود که وی مشغول همان چیزهایی باشد که خوش دارد. یکی از میراث های درخشان فهیم خان، ادامه ائتلاف با طالبان بود که تا امروز به طور سربسته و بی سروصدا ادامه یافته است. فهیم خان کمترین زیرکی سیاسی نداشت. ورنه، کسی که در رأس قدرت قرار دارد، به هیچ وجه به آدرس امریکا نمی گوید که من در کوه بالا می شوم!
چه نیازی داشت چنین بگوید؟ چه کسی اکنون نمی داند که عواقب آن تهدید خیالی به قیمت جانش تمام شد.
حامد کرزی ( بی ریشه) با مهارتی چند وجهی، از زورنشان دادن های بی فایدۀ مارشال فهیم به نفع خود استفاده می کرد. او بود که با ترس نشان دادن از آدرس فهیم به عنوان متحدان بین المللی،هزاران طالب و تروریست را مفت و رایگان به نبردگاه های شان روانه کرد. 
اگر فهیم با آزادی هزارات طالب موافقت نداشت، چرا حتی یک بار، صدای اعتراض بلند نکرد؟ کرزی این خیانت بزرگ را با جلب موافقت فهیم انجام داد. جنرال دوستم با زبان جهر می گوید که استانکزی و حنیف اتمرطالب است؛ اما فهیم خان هیچ گاه میرغضب ترین طالبان دولتی را مخاطب قرار نداد. مگر او مطلع نبود که شبکه ارتباطی حامد کرزی چه گونه از بودجه دولت، پایگاه های طالبان در قندهار و اطراف کابل را تمویل می کردند؟ فهیم کمک بزرگی به جریان توحش انجام داد.

مسلمن که خبر داشت. همین قضیه را استاد کریم خلیلی فاش کرد؛ اما هیچ کسی از زبان مارشال نشنید که علیه طالب سخن گفته و راز کرزی را فاش کرده باشد؛ دلیلش این است که مارشال برای انحصار همه چیز در اختیار شخص خودش، به نحوی کرزی تاجک به شمار می رفت؛ با این تفاوت که کرزی قندهار، هرچه برای حراست و کمک به طالب از دستش پوره بود، انجام داد؛ مارشال تمام تشکیلات سیاسی و محور های سیاسی تحت رهبری احمد ولی، امرالله و حتی یونس قانونی را بلوکه کرده بود. با موافقت مارشال فهیم بود که اسماعیل یون چند سال عضویت شورای امنیت ملی را داشت و درجلسات خاص شرکت می کرد.
فهیم خان درتمدید سکوت سنگین خبری و پژوهشی در ارتباط به ترور جنرال داوود، مولانای سیدخیل، و استاد ربانی نقش تعین کننده داشت.