------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ مهر ۱۵, پنجشنبه

شعله های شریعت، کندز را خاکستر کرد

شمشیر آخری که از زبان کرزی برون جهید و با مانور رسمی رفیق حنیف استقبال شد، تا به ابد زهری است.


آن چه در کندز و هلمند و بغلان می گذرد، مشروعیت خود را از «افغان» بودن می گیرد و به نظر می رسد که دیگر جای استدلال و امیدی باقی نمانده است؛ مگر این «افغان ها» حساب خود را از کرزی ها جدا کنند؛ درغیر آن، جنگ ابدی تا زمان تجزیۀ، در مملکت کلید خورده است.

 از کمالات متأخر و بی همتای حامد کرزی این بود که بر فاجعۀ «شریعت» رسمن فاجعۀ «افغانیت» اضافه شد و حالا «افغان ها» هر آنچه در چهار سوی مُلک مرتکب می شوند، از برای سرافرازی قوم است.کرزی چه گونه در گفتن این مسایل خود را قناعت می دهد؟ باورنکردنی است. آخر همین آدم، بالای سی میلیون نفر چهارده سال حکومت کرد و مردم او را تحمل کردند. شمشیر آخری که از زبانش برون جهید، تا به ابد زهری است.