------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ مهر ۱۰, شنبه

ترس تکنوکرات ها از اتحاد حکمتیار با سران جمیعت

برسر همه، باران ترس و بی اعتمادی می بارد. به خصوص مزۀ دهان تکنوکرات های مسموم خراب شده است.


درین روزها، معده های تکنوکرات های وطنی ( به روایتی) همان مجموعۀ خیالی فن سالاران، از فشار استرس  ایلا شده اند. همان هایی که گویند مجهز با دانش و بینش و فن آوری اند. این گروه، درگویش حکومت فساد سالار کرزی- فهیم، و همچنان در تعارف رسانه یی دولت کنونی، «شایسته سالار» خطاب شده اند؛ همان هایی که دیگران را «جنگ سالار» به قلم دادند و ضمن آن که از سایۀ خویش می ترسند، به ثروتمندان ناگهانی امریکا، اروپا و آسترالیا تبدیل شدند.

این دسته، همچو سمارق های زهری در زمینۀ مجروح افغانستان، تحت شعار تخم های اصلاح شده، غرس شدند وبرای خود وداماد های شان به ثمر رسیدند. این تکنوکرات های «افغان!»، در هفته های که نام گلبدین حکمتیار، در ادبیات رسمی مرسوم یا به قول یکی ازآن ها «متداول» شده روان است، در بیداری کابوس می بینند.

 گزارش شده که درخلوتگاه ها، به طریق خاصۀ خویش احتمال داده اند که حکمتیار و سران جمیعت اسلامی قصد اتحاد دارند تا بنیادِ تکنوکرات ها را براندازند. در گزارش، نام دست کم دو نفر از تکنوکرات های مُدل قومی- شعاری، ذکر شده؛ اما چون در برخی موارد آدم های به ظاهر محترم وکمتر «مضر» هستند، از نوشتن وجه تسمیه شان خود داری می کنم. این آدم های محترم، مثل درختانِ لخت و بی پناه، وقتی بادهای شامگاهی از تن شان می گذرد، کم می ماند، قبض روح شوند. نمیدانم چرا بازرس امریکا- جان سپکو- به جای نظارت و فضولی بر حساب بانکی حامد کرزی، سری هم به حساب بانکی های این شایسته سالاران نزده است.