------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ آبان ۳۰, یکشنبه

جمیعت اسلامی؛ به سوی راه حل یا انقراض؟

درحالی یک سرِ طومار کشمکش در دست استاد عطا محمد «نور» وسر دیگرش در دست امیراسماعیل خان است، پروسه برگزاری کنگرۀ جمیعت با سبوتاژ چند سویه مواجه شده است.



اطلاعات ارسال شده به گزارشنامه افغانستان از سوی مراجع ناظر بر فعالیت های جمیعت اسلامی، تصویری از یک سردرگمی و بحران رهبری را به نمایش می گذارد.
به نظر می رسد گره اصلی بحران، در قدم اول، حسابگیری، و برخورد شفاف با سرمایه های «تنظیم» است و این مسأله تنش سخت اما اعلام ناشده یی را دامن زده است.

درگزارش آمده است که دایرۀ رهبری جمیعت از چندین نقطه شکسته شده و صلاح الدین ربانی به علت گیرمانده گی در کشاکش های خانواده گی، نداشتن تجربۀ مبارزه و رهبری و هنر کنار آمدن با کادر های برجسته این تشکیلات در داخل و خارج، بحران تصمیم گیری را حاد تر کرده است. مضاف برین، نخستین شکست سیاسی صلاح الدین در ولسی جرگه، او گیج و حواس پرت ساخته است.

ناظر ارسال کننده موضوع مورد بحث، می گوید که انتصاب صلاح الدین به «ریاست مؤقت» زمینه ایجاد یک کشمکش خاموش و ظاهراً دوستانه بین افراد ردۀ اول را سبب شده و شخصیت های پنجشیری از همان اول با نصب مصلحتی صلاح الدین به مقام رهبری جمیعت، دست به مخالفت زده بودند.

درسوی دیگر ماجرا، درحالی یک سرِ طومار کشمکش در دست استاد عطا محمد «نور» وسر دیگرش در دست امیراسماعیل خان است، پروسه برگزاری کنگرۀ جمیعت با سبوتاژ چند سویه مواجه شده است. درین جریان، چهره های بارز و بخشی از آرمان گرایان جمیعتی که در خارج از افغانستان زنده گی به سر می برند؛ از هرگونه تحولات و تصمیم گیری های اتخاذ شده و اتخاذ نشده، به طور بایسته آگاه نشده اند و دقیقاً نمیدانند این کشتی سرانجام در چه مسیری لنگر می گیرد.

صلاح الدین دردو راهه قرار دارد که رهبری این تشکیلات سیاسی- نظامی نیم قرنه را تحت چه شرایطی و با چه تضمین هایی، به چه کسی تحویل دهد.
درخبر واصله اشاره شده است که امیراسماعیل خان محاسن سپید جمیعت مایل است تا رفع بحران و احیای یک نظم جدید برای جمیعت از سوی جناح های جدا افتادۀ جمیعت بر سکوی رهبری بالا آورده شود. درجلسات داخلی جمیعت اسلامی عده یی از کادر های میانه پایه، بحث تغییر در متن اساسنامه را پیش کشیده اند و حتی برخی به دلایلی که هنوز در افکار عمومی واضح نشده، از حذف «پسوند اسلامی» سازمان حمایت کرده اند. این طور پیداست که نوعی گرایش های سکولاریستی درجمیعت رخنه انداخته است. تجدید نظر طلبان، برآموزه های دشوار چند مرحله از جنگ و دفاع دربیست و پنج سال اخیر استناد دارند. سکولار ها ممکن است بهترین گزینه شان دکتر عبدالله باشد.

اکنون خطری که جمیعت را هدف گرفته، آمدن حکمتیار درصحنه است. حکمتیار ممکن است شاخه های قبلاً بریده شدۀ حزب اسلامی را پیوند داده و جمیعت را در بستر اصلی ( شمال) نفس گیر کند. این درحالی است که جمیعت، بین سنت فکری و مدرنیته گرایی پس از قدرت، درجولان است؛ اما شاخه اسماعیل خان، برخی فرماندهان گسترۀ کوهدامن و شماری از میانه پایه های پنجشیر با حزب اتحاد اسلامی ( دعوت اسلامی) به رهبری استاد سیاف ملحق شوند. 
درگزارش قید شده است که عطا محمد نور سرگرم سامان دهی تمهیدات برای ساختن یک حزب سیاسی تحت رهبری خودش است که بتواند با جناح های رقیب زانو به زانو درمعامله بنشیند.