-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ آذر ۱۲, جمعه

ترمپ به پیام تبریکی کابل پاسخ نداده است

ترمپ، مثل بوش و اوباما می رود اما افغانستان و نبرد برای بقا باقی می ماند. درماهیت امر، جنگ افغانستان جنگ امریکا نیست؛ جنگ چندین قدرت آسیایی علیه امریکا است.



دونالد ترمپ احوال ولادیمیر پوتین و نواز شریف را گرفت؛ اما حتی به پیام تبریکی دکترغنی پاسخ نداده است. افغانستان، بخشی از استراتیژی برون مرزی امریکا به شمار می رود. ناف منافع بزرگ امریکا، هم در شرایط حاضر و هم درآینده، به افغانستان بند است. اگر این بند به زور بریده شود، وضع مالی وامنیتی امریکا به طور جبران ناپذیر لطمه می بیند.
خوش وبش های مخابراتی نوازشریف و ترمپ، هرچه بوده، پاکستانی ها بر کاغذ دانه های ترس وامید های حرام خویش از آیندۀ روابط با ترمپ را به تسبیح دروغ کشیدند. از روی کم لطفی که نسبت به حکومت کابل نشان داده شده، احتمال می توان داد که بین نوازشریف و ترمپ یک معاشقه تلفنی اما سخت مجهول صورت گرفته باشد.
ترمپ، سنگ های کلانی را از زمین برداشته و جنگ درحال آغاز علیه ایران را حداقل در سطح تبلیغات روانی، پیشاپیش کلید زده است. با این حال، یک رشته زیگنال هایی به گوش می رسد که دربحث افغانستان، قرار است با روسیه، متارکه یا تقسیماتی دردستور کار باشد. استخوان دکترغنی وتیم «تحول و تداوم» سنگین شده و درمجالس سری، چهره های آشوبناکی به خود می گیرند. 
تجربه افغانستان به ما می آموزاند که مانور افراطی و نقیض گویی های تیم ترمپ، واقعیات افغانستان ومنطقه را از ریشه نمی تواند تغییر بدهد. پسامد های تغییرات ( چه منفی و چه مثبت) درافغانستان، برسیاست برون امریکا، خیلی سریع خواهد بود. ترمپ، می رود اما افغانستان و نبرد برای بقا باقی می ماند. تدارک مالی و جنگ ابزار به اردوی افغانستان از سوی امریکا، آن چنان شهکاری نیست که از توان دیگر کشورهای متحد افغانستان فراتر باشد.
هند، برای افغانستان به مراتب تعیین کننده تر است تا امریکای ترمپ که خود درگیر یک بحران تاریخی است. افغانستان از انزوای گذشته برون شده و عملاً درتجارت قدرت های درحال ظهور آسیا، به حیث چهارراهی سرنوشت ساز عرض وجود کرده است.