-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ دی ۲۳, پنجشنبه

بروید آقایان، بیش ازین کوچه ها را بند نیاندازید


ملک «ستیز»: شما مغز نظام سیاسی هستید که باید برای چرخش ماشین دولت برنامه دهید نه این‌که اعلامیه پخش کنید.



 این نامه را بر کرسی‌های خالی شورای ملی می‌گذارم.
شبی‌که فردایش قرارداد صلح با حزب اسلامی به امضا می‌رسید، با یکی از رهبران این حزب در برنامه هفته‌یی «بحث شما» بی بی سی شرکت کردم. ایشان ادعا داشتند که با عقد این قرار داد ملیون‌ها انسان به ‌جاده‌ها می‌ریزند و از رهبر حزب شان استقبال می‌کنند. در نتیجه صلح و امنیت سراسری برپا می‌شود. دیدگاه من به‌گونه دیگر بود. من به این باور بودم که گروه‌های تحت حمایت آی‌اس‌آی «ماموریت‌»های تازه‌یی هستند و مهرهء حزب اسلامی در این بازی استراتژیک، قدیمی شده و به‌درد بخور نیست.
حالا، این برنامهء صلح که بزرگ‌ترین دست‌آورد شورای عالی صلح است، چه تاثیری بر امنیت داشته‌است. نمی‌دانم در این‌کشور کسی در برابر عمل‌کرد خود مسوولیت دارد یا خیر؟ وقتی بیش‌تر از صد کشته و صدها زخمی در سه شهر استراتژیک اتفاق می‌دهد، مشروعیت و مقبولیت شورای عالی صلح در چه است.
مهم‌تر این‌که «برادران» پارلمان را هدف قرار می‌دهند اما واکنش شورای ملی چه است:«ما از رییس جمهور می‌خواهیم تا نشست شورای امنیت ملی را دایر کرده و وضعیت امنیتی را بررسی کند». 
آقایون و خانم‌ها اعضای شورای ملی!
آیا شما می‌دانید که «برادران» امنیت ساختاری و بیروکراسی شما را نشانه گرفته و ده‌ها هم‌کار و خدمت‌گذار شما را به خاک و آتش کشیدند. آیا شما می‌دانید که عمل‌کرد شما به‌سان عمل‌کرد یک نهاد مدنی‌است که دادخواهی می‌کند نه باصلاحیت‌ترین ساختار نظام سیاسی افغانستان که حکم، قانون و دستور با صلابت ارایه می‌دهد! شما مغز نظام سیاسی هستید که باید برای چرخش ماشین دولت برنامه دهید نه این‌که اعلامیه پخش کنید. اگر شما نماینده‌گان صدها شهید و زخمی هستید، پس خانه نروید، فشار آورید. اگر از این دولت دل‌سرد هستید، رهبران کانگرس و کاخ سفید امریکا را فراخانید تا نماینده‌گان باصلاحیت شان‌را برای مذاکره به شما بفرستند. آن‌ها بزرگ‌ترین سفارت‌خانه‌ها را در کابل سامان داده و دیوار‌های آهنین بر حیاط شهر زیبای ما برپا کرده‌اند. آن‌ها مشروعیت خود را از شما می‌گیرند. به ناتو فشار آورید تا بر کارکرد های خود و تاثیر بر رهبران امنیتی تغییر آورد. چه‌گونه رهبرانی‌که راه رفته نمی‌توانند، امنیت آورند. آخر این‌ها در افغانستان منافع کلانی دارند که قربانیان شان‌را از موکلین شما می‌گیرند. پیمان امنیتی کجاست؟ چرا نهاد و یا ساختاری از پی‌آمدهای آن پیامی نمی‌دهد. به‌یاد داشته باشید این همان سندی بود که بر انتخابات امریکا تاثیر گذاشت، مگر بر شما اثر نگذاشت. مگر این شما نبودید که آن‌را تصویب کردید. دکترین نظامی شما برای مهار سازی ترورهای جمعی کجاست؟ چه ضابطه‌های نظارتی را برای قوای مسلح در هم‌آهنگی مفاد پیمان استراتژیک با ناتو خلق کرده اید. چرا از مدیریت بحران در دولت نظارت نمی‌کنید. اگر چنین ادامه دهید، شما خود بحران‌ساز هستید. استجواب و استیضاح معنای نظارت را نمی‌رساند، نظارت زمانی شکل می‌گیرد که شما ساختارهای حرفه‌یی پژوهش‌های مستمر را برای امنیت و منافع ملی کشور ایجاد کنید.
اگر این کارهای حیاتی از دست‌تان برآورده نیست، خیلی بهتر است به‌خانه‌های‌تان آرام‌ گیرید تا صدها انسان، خون‌بهای شما را نپردازند. حد اقل جاده‌های کابل از ازدحام ترافیک تحمیل‌شده شما آرام گیرد.
ملک ستیر