-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ بهمن ۹, شنبه

کابل به درد حکمتیار نمی خورد وبالعکس...

برای حکمتیار، هیچ جایی به اندازه زیستن کابل، رنجبار نیست. کابل هماره برای ایشان شگون نا خوش داشته و او را از جا کنده است. درنخستین لحظه های رسیدن احتمالی به کابل، بین خاطرات خودش و تلخکامی های ذهنی کابل نشینان، جنگ دو باره شروع می شود. او برای آخرین جنگ می آید؛ گر خودش نجنگد، دیگران او را به ستیزه گری دعوت می کنند.
گذشته از محاصرۀ علنی یا سری از سوی جمیعت و شورای نظار،  یورش شبکه های آزاد اجتماعی، نهاد های خبر رسانی و دادخواهان خیابانی، حکمتیار را از هوس زنده گی کردن در پایتخت بیزار می سازند. بهتر است این گفتۀ تاریخی را که «آفت نرسد گوشه تنهایی را» آویزۀ گوش کند.