-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ بهمن ۱۲, سه‌شنبه

نیوز: دشمنی علیه پاکستان از ارگ تا دانشگاه گسترش یافته

روزنامه نیوز: هیچ کشوری مثل پاکستان درافغانستان سرمایه گزاری نکرده است. بسیاری از رهبران سیاسی افغان همکار نزدیک آی اس آی بوده اند. 



برگردان به فارسی دری، گزارشنامه افغانستان: روزنامه پرنفوذ انترنیشنل نیوز چاپ پاکستان در مقاله یی تازه به قلم سلیم «شفیع» زیر عنوان افغانستان؛ برداشت ها، از افغانستان به عنوان کشوری ضعیف، جنگ زده؛ اما برای پاکستان، مهم و استراتیژیک نام برده است. نیوز  به پیروی از سران ارشد پاکستان تکرار کرده است که پاکستان به دلیل مشترکات قوی اجتماعی، سیاسی و راهبردی با افغانستان نیازمند برقراری ارتباط چند برابر با آن کشور است. به باور این روزنامه، ثبات پاکستان و افغانستان در گرو ثبات یکدیگر است.

دوم، غرب، پاکستان را درمسایل افغانستان دخیل میداند و اوضاع افغانستان مستقیم بر روابط میان اسلام آباد، امریکا، روسیه، چین، هند و ایران اثر گذار است. و نویسنده می نگارد که، پاکستان از چندین دهه به این سو در مسایل افغانستان درگیر است و هیچ کشور دیگری مانند پاکستان از نظر اجتماعی و سیاسی درین کشور سرمایه گزاری نکرده است.

زیان هایی وارده بر پاکستان درطی یک دهه بی ثباتی در افغانستان، مرا وامیدارد که اوضاع افغانستان را از نزدیک دنبال کنم.

من درجستجوی رسیدن به یک درک قوی درین باره، سفرهای طولانی به افغانستان انجام داده ام. درین مرحله حساس که روابط بین افغانستان و پاکستان در پائین ترین سطح نزول کرده ، برآنم که یافته ها و تحقیقات خود پیرامون افغانستان، استقرار سیاسی، نقش طالبان، دیدگاه افغان ها در باره پاکستان ونقش کشورهای مختلف نظیر امریکا، هند و ایران را انتشار دهم.

روابط ما با افغانستان هرگز صمیمانه نبوده و غالباً تحت الشعاع درگیری های ستیزه آمیز لفظی قرار داشته است. با این حال، تبلیغات و احساسات ضد پاکستانی به طور بی پیشینه ای سراسر مرزها را فراگرفته که مایه نگرانی است. پاکستان درگذشته از سوی مقامات رسمی، سیاستگران و رسانه ها به خاطر حمایت از طالبان متهم قلمداد می شد؛ مگر درحال حاضر نفرت ودشمنی علیه پاکستان درتمام زمینه های تسری یافته است.

چنین احساسات دشمنانه، از ارگ  ریاست جمهوری کابل تا مردم عام در کوچه و بازار،  مولوی های محافظه کار در مساجد و جوانان آزاد منش در دانشگاه ها هرلحظه در حال افزایش است. ضدیت با پاکستان در ابتداء در شمال افغانستان مشهود بود مگر اکنون مردم در مناطق جنوبی پشتون نشین احساسات مشابهی از خود نشان می دهند. وضعیت به گونه ای فزاینده وخیم شده است که به مشکل می توان درجامعه افغانستان کسی را سراغ کرد که طرفدار پاکستان باشد.  اگر مرد یا زنی هم وجود داشته باشد، نمی تواند از علاقه خود به پاکستان در ملاء عام سخن بگوید. هر یک ازین طرف ها در باره نقش پاکستان در حمایت از  شورشیان طالبان متفق القول اند.
در امر گسترش دیدگاه ها علیه پاکستان حقایق زیادی نهفته است. مرگ ملاعمر و ملااختر منصور بر دیده گاه های ضد پاکستانی دامن زده است. درعین حال، تلاش ها به هدف آوردن طالبان به پای میز مذاکره و از آن میان، نقش نظامیان سابق- مانند جنرال حمید گل، کرنیل امام که دست پاکستان را در بازی نشان میداد؛ در گسترش دیدگاه های ضد پاکستانی اثر داشته است. 


رسانه های افغانستان به عنوان برگه اتهام علیه پاکستان در حمایت از طالبان، همواره مصاحبه های سمیع الحق، سراج الحق و عمران خان را پخش می کنند. همچنان اعترافات طالبان بازداشت شده را پخش می کنند که راست یا دروغ اظهار می دارند که در پاکستان آموزش دیده اند. افزون برین، اعترافات جنرال مشرف در مورد بازی دوگانه در مبارزه علیه تروریزم و نظریات اسد درانی رئیس سابق آی اس آی به حیث شواهد ومدارک در مورد حمایت پاکستان از طالبان از شبکه های دیداری وشنیداری پخش می شوند. 
بسیاری از رهبران سیاسی افغانستان از جمله حامد کرزی، صبغت الله مجددی، استاد سیاف و اسماعیل خان و غیره هریک در زمان جهاد از نزدیک با آی اس آی همکار بوده اند. آن ها از روی تجارب خویش می پندارند همان گونه که آی اس آی، مجاهدین افغان را حمایت می کرد، شورشیان طالب را نیز حمایت و تمویل می کند. لابی های خارجی در ایجاد این سوء تفاهم به گونه ای فوق العاده دخیل اند. همان گونه که لابی های ایران در رسانه ها و جوامع مدنی افغانستان نفوذ مستقیم دارند، لابی های هند و امریکا نیز در سطوح بالای مقامات این کشور اعمال نفوذ می کنند. 

آن ها در تبانی با یکدیگر، تبلیغات زهر آگینی را علیه پاکستان به راه می اندازند. این کشور ها، درهای سفارت ها و نماینده گی های خویش در کابل را به روی افغان ها گشوده اند. برای افغان ها، دیدار های منظم با سفیران امریکا، هند و ایران به یک نوع غرور و مباهات برای آنان ( افغان ها) مبدل شده است. درین حال، اکنون هر تماس یا تعاملی که با سفارت پاکستان مشاهده شود، به عنوان عملی مشکوک تلقی شده و با سرزنش شدید مواجه می شود.  نقش سفارت پاکستان درکابل غیر موثر بوده و در سطح کارهای معمولی روزانه تنزل کرده است. هرکارکن سفارت احساس بیگانه کرده و فی المجموع در تصمیم گیری ها و تمثیل سیاست ها خیلی ضعیف عمل می کند. در واقع، نا کارآمدی سفارت پاکستان در مرحله حساس کنونی که اشرف غنی درمسند قدرت نشسته است؛ تأسف بار است.