-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ دی ۲۶, یکشنبه

بین «مشروعیت» طالب و سردار داوود چه خویشاوندی است؟

اشاره: انحراف، مسخ و غداری دربرابر تاریخ فقط و فقط رسوایی می آورد. تاریخ داوود خان به دورۀ باستان تعلق ندارد که هرکس بتواند آن را درلفاف اراجیف واحتمالات بپیچد.


حکیم «مجاهد» در پیش داوری ها وکشفیات خویش، از حکومت شادروان سردار داوود خان به عنوان حکومت «مشروع» نام برده است. کسی نمی داند که موصوف حین کودتای غیرضروری سردار داوود در کجا بوده است. کم نیستند کسانی که به سوی تاریخ وواقعیات مثل حکیم خان دهان کج می کنند.

شادروان احمد شاه «مسعود» خیلی جوان بود که درعملیات ناکام علیه حاکمیت سردار داوود اشتراک داشت؛ بعد ها وقتی آموزه های تجربی اش قوام یافته بود؛ روزی هم رسید که از روی مناعت سیاسی و سلامت روانی،  از بهر رزمیدن غیرضروری علیه حکومت داوود از خود انتقاد کرد؛ کاری که کمتر فرمانده یا رهبر سیاسی در هشت نوع حکومتی که پس از داوود خان یکی پی دیگر روکار آمدند ورفتند؛ از خود بروز داده اند.

تردیدی نیست که داوود خان برای پیشرفت افغانستان جنون داشت؛ اما آیا حکومت داوود خان که به طور کامل دورۀ دموکراسی سیاسی واجتماعی را از بالنده گی انداخت؛ قانون اساسی را لغو کرد؛ آزادی احزاب سیاسی و آزادی مطبوعات را از بین برد؛ و بدون انتخابات و رأی پرسی از مردم افغانستان، دکتاتوری نظامی را پایه گذاری کرد؛ مگر از چی لحاظی «مشروع» بود؟

«مشروعیت»، پدیده یی است کثیرالابعاد و در نتیجۀ همسویی مردم با حاکمیت به ظهور می رسد. مشروعیت از دموکراسی ومردم سالاری برمی خیزد؛ از تطبیق قانون وعدالت به میان می آید؛ آزادی مطبوعات و احزاب سیاسی مؤلفه های کلیدی برای مشروعیت اند؛ این افراد پس حجت بیاورند که مشروعیت «خیالی» حکومت سردار داوود اگر از مغز های کنسرواتورهای تغذیه شده از شعار، چاپلوسی و استبداد تباری در دوره های پسا داوود خان به شکل مفروض پیدا نشده؛ پس از کجای واقعیات تاریخ، فرض شده است؟