-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ بهمن ۱۳, چهارشنبه

طرفداران ارگ، از «جمهوری شمال» سخن می گویند


مجموعه تحرکات والی بلخ نشان می دهد که براساس یک برنامه ریزی درازمدت،  قصد دارد ابتداء بر رهبری جیمعت اسلامی، سلطه قایم کند.



استاد عطا «نور» می گوید:

"به خود من وظایف پیشنهاد شده و این حسن نظر و حسن نیت وجود دارد که من در کابل وظیفه بگیرم. ولی من خودم تا حال کدام وظیفه برای خود انتخاب نکرده‎ام. شخص خودم اولویت نداده‎ام. من می‎خواهم که در سطح ملی و در سطح احزاب بزرگ سیاسی توجه شود و تغییرات بیاید و این‎ها راضی باشند و سهم خوب در حکومت داشته باشند. این برای ما یک اولویت است."

اما نظریه پردازان هوادار ارگ کابل نظر دیگری دارند واز ساختار «جمهوری شمال» سخن به میان می آورند. فاروق بشر از هم کیشان سنتی قدرت به شمار می رود؛ وی در گفت وگو با رادیو آزادی گفت:
"عطا محمد نور با وجودی که یک جمهوری جداگانه در سمت شمال برای خود تأسیس کرده، ولی من فکر می‎کنم که توقعات او بیشتر از این است. روابط بین داکتر عبدالله و عطا محمد نور به شکلی که در جریان انتخابات بود، نیست، من فکر می‎کنم که او خود را با داکتر اشرف غنی نزدیک کرده و به نظر من در این دور او به کدام موقفی ضرورت ندارد و نمی‎خواهد. او می‎خواهد آمادگی بگیرد برای دوره آینده که خود را کاندید کند یا به حیث رئیس جمهور و یا به حیث معاون اول برای هر کسی که کاندیدد می‎‎شود."
اما واقعیت این است که تشکیلات شمال از چندین جهت آسیب پذیراست؛ اما تفکر جمهوری خراسان درشمال روز تا روز در میان حلقات فرهنگی، روشنفکری و فدرالیست های عمدتاً وابسته به نسل سوم «مقاومت» دامنه می گیرد.

درحالی که تقسیمات تازه حکومت و دولت بین جمهوری شمال و جمهوری کابل صورت علنی به خود می گیرد، این سوال پیش می آید که سرنوشت عبدالله و قصه گویان وقهوه خوران ریاست اجرائیه به کجا می کشد؟ اگر امتیازات عبدالله هم حفظ شود و نیمی از حکومت به جمهوری شمال تحت امر استاد عطا، واگذار شود؛ به دکترغنی و گروه محافظه کار سنتی که به مشارکت دیگر نیرو ها در قدرت سیاسی کمترین علاقه یی ندارند؛ چه می ماند؟