-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۵ اسفند ۳, سه‌شنبه

جنرال دوستم دریک قدمی دشمنان داخل خانه

دفن دندورۀ جنرال دوستم- ایشچی



جنرال دوستم این بار، افزون بر رزمایش جاده ای، نمایش قدرت در چهارچوب رسمیات را از گرفت و دوباره به دفتر کارش در کاخ صدارت در کابل بازگشت. رزمایش رسمی معنایش این است که این جنرال دوستم و جنبش ملی بود که کمر تیم «تحول وتدارم» را در انتخابات بست و این گروه مونتاژی را تا کاخ قدرت بدرقه کرد. بنابرین، حاکمیت کنونی، دست آورد و محصول وزنه و اراده سیاسی جنرال دوستم است.  لشکری های نظامی و سیاسی جنبش و مشاوران داخلی وخارجی خبره،  قدرت تعیین کنندۀ این فلسفه سیاسی و عملیاتی را به جنرال افاده کرده اند. اگر به حساب تشکیلات متورم معاش خور باشد، غنی وعبدالله ده مرتبه درمقایسه با دوستم، به کمیت یک یک کندک مشاوران را دور خود جمع کرده اند و به حساب حمایت خارجی نیز، هریک، به نخ ده ها کشور خارجی تار شده اند.
دوستم پس از بالا گرفتن اختلاف نظر بین او و اشرف غنی رییس جمهوری، از شرکت در جلسات رهبری دولت افغانستان و رفتن به دفتر کارش خودداری کرده بود؛ اما حالا چرا تغییر روش داد؟ رفتار متفاوت جنرال دوستم، مانند گذشته، گردش خارج از پایتخت در معیت یک گردان کوچک جنگی نیست؛ این بار، اجندای نمایش قدرت را در داخل حکومت و در جنب ارگ، به راه انداخته است. کارگزاران ارگ، به شمول دکترغنی، حنیف اتمر، رئیس قوه قضائیه و دیگران، این چرخش را ظاهراً پیش بینی نکرده بودند. کجا شد آن همه تهدید های سفارت های انگلیس و امریکا که از کوه های بی عدالتی که درافغانستان تلنبار شده، فقط یک عدالت برای «ایشچی» را قایم گرفته و «کمک» های شان را به رسیده گی به قضیه دوستم- ایشچی مشروط کرده و یک عده از کوته بینان را نیز به گوال یک قیاس خطا فروفگنده بودند؟
به راستی، مشاوران جنرال هرکه هستند، بهتر از مشاوران غنی- عبدالله عقل و فراست دارند.