-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ اسفند ۱, یکشنبه

استایل حبیب الرحمن «حکمتیار»

من که نوشته های حبیب الرحمن «حکمتیار» را می خوانم، مثل یک پتلون کهنه کاوبای دوران «بیتل» هاست است که پس از چهل پنجاه سال با اطوی ذغالی دو باره داغ و تسطیح شده و صاحب پطلون هم امیدوار است که متاع خودش پشت تمام ستایل های جدید را به زمین بزند. او فراموش کرده است که متاع خود را در راستۀ اشیای «انتیک» به نمایش بگذارد. مصیبت وقتی کامل می شود که صاحب پطلون «ایمان» دارد که این استایل همه زمانی وهمه مکانی است. کاش کسی این نفوذ را در وی داشته باشد و او را وادارد که از تجارب بیاموزد، نه آن که به اسارت تجارب ناگوار خودش را قانع کرده و احساس رضایت کند.