-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ اسفند ۱۰, سه‌شنبه

پوتین در خط اول جبهۀ جنوب/ تلخ نگاری یو، اس، تودی

تصویر جنرالان امریکایی از کابوس کانکریتی جنگ افغانستان



روزنامه یو، اس، تودی نوشته است جنگ افغانستان به درستی پیش نمی رود. این جنگ، در بهترین حالت، به بن بست رفته و در بدترین حالت، ظاهراً جنگی بی پایان- درازترین جنگ در تاریخ امریکا- است که اکنون به سود دشمن- طالب و دیگرافراطیون اسلامی یک اندازه تغییر جهت داده است. 
پرسه زنی پوتین در تاجکستان تحرک امریکایی ها را دو چندان خواهد کرد. اما غیر از مقامات کاخ سفید درتبانی با آی اس آی، چه نیروهایی خواسته بودند که در شانزده سال، آسیاب این جنگ فقط در افغانستان بچرخد؟ متارکۀ امریکا با دسته جات دهشت افگن ( درنیمۀ راه) و خروج از تعهدات قبلی برای ایجاد توسعه و استقرار اقتصادی درافغانستان، زایندۀ اصلی این بن بست است. 
اوضاع به راستی درتغییر است.

کرملین دوباره عقب مرزها رسیده و طالبان را که امریکایی ها بنا به تشویق تروریست های دولتی در افغانستان و پاکستان، «دوست بی خطر» برای خویش تراشیده بودند؛ با استحکامات و جنگ افزار های جدید مجهز کرده اند و این پروسه تازه آغاز کار است. آن ها سرانجام یک عامل خشن «نیابتی» دربرابر غرب در افغانستان پیدا کردند. همین امر سبب شده است که اردوی امریکا سفربری به سوی افغانستان را دو باره آغاز کرده تا به قول خود شان، به «بن بست» پایان دهند. مثل این که، کمی دیرشده است.
این مسأله هنوز روشن نیست که دستگاه جدید حکومتی امریکا حاضر به شکستن این بست بن باشد. آن ها نخست برای این سوال پاسخ سودمند پیدا کنند که بازده شکست بن بست بیشتر نصیب روسیه خواهد شد یا از امریکا.  مهم ترین نکته این است: امریکا و ناتو به استقرار استراتیژیک در افغانستان قانع شده اند یا این که راه اندازی بازی موسمی از طریق بازی قندوقمچین با گروه های تروریستی درظرف جئوپلتیک رام ناشدنی افغانستان، همچنان باید ادامه پیدا کند؟ سرنوشت سیاسی و استراتیژیک حضور امریکا در افغانستان به یافتن جواب برای همین سوال ها وابسته است. ممکن است باردیگر در یافتن نوعیت پاسخ دچار خطای محاسبه شوند؛ زیرا جنگ قواعدی تعریف شده دارد؛ اما منطقی تعریف شده ندارد.
جئوپلتیک افغانستان را «قبرامپراتوری ها» نام نهاده اند؛ مگر متأسفانه، کشور ما اثبات کرده است که برای انگلیس، روسیه وامریکا، گورستان تاکتیکی است؛ مگر قبر دایمی برای مردمانش. خارجی ها، دنبال منافع خویش اند؛ مگر منافع ما درآن است که به یک اسکلت محکم و درعین حال ارتجاعی نیاز داریم تا درشرایط تفاوت نظریه ها و انگاره ها، یگانه گزینه، قلمع وقمع یکدیگر نباشد.