-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۵ اسفند ۲۹, یکشنبه

اقلیتِ عرب زده‌ی پول بگیرِ پاکستانی‌دول، عوعو می کنند.

به ملاها گوشزد کنید که لااقل درهرماه یک بار از صابون استفاده کنند؛ وقت گپ زدن، مثل آن است که کنار کنارآب ایستاده ای.


تا آن‌جا که منابع ومتن‌های قدیمی مردمِ ما یاری می‌رسانند،ملاهای قدیمی، جشن نوروز را به سانِ سگانِ عرب‌ها که اکنون هی عوعو می‌کنند(نوروز حرام است) رد نمی‌کردند. تعداد کثیری از ملاهای کنونی هم جشن نوروز را خجسته ومبارک می‌دانند. زیرا دوباره سبز شدن و از سر رستنِ گیاه ها ودرختان نشانه‌ی طروات و تازگی و زیبایی جهان است. اقلیتِ عرب زده‌ی پول بگیرِ پاکستانی‌دول هرسال کمر می‌بندند و مزخرافاتی تحویلِ مردمِ کشورِ ما می‌دهند. این فکر(نوروز ستیزی)منبعث از فرهنگ ونگرش مردم ما نبوده ونیست. این نگرش،منبعث ازنگرشِ عرب‌هایی دشمنِ فارسی‌است. درعقب وپشت هرملای مخالفِ نوروز، فکرِعربی،پول عربی و ادبیات عربی ایستاده است. عرب، با هرچه صبغه ونماد ایرانی-فارسی-عجمی داشته باشد دشمن ومخالف است.اینان(عرب‌ها) بر سبیل عقاید عربی خودشان بر تمام مراسم غیر عربی انگ ومهر کفر وبد وبی‌جا می‌زنند. اما،ما بافکر وذکر عرب آشنا وبلد ایم. فردوسی بزرگ که نماند ما دسته دسته عرب شوییم گفت:"
عرب هرچه باشد مرا دشمن است
کج اندیش و بدخوی و اهریمن است".
نظر ما در مورد عرب هنوز هم عین نظرِ پیرِ خرد وعزیزمان، فردوسی بزرگ است: با آمدن این‌ها(عرب‌ها) رسم جهان دیگر گشته ومهر وماه غروب کرده است. ز می نشه ونغمه از چنگ، ز گل عطر و ز فرهنگ معنی رفته است. در بزم این هرزه گردان خام، به گردش آوردنِ جام گنا و زشت است. آدم مثل فردوسی تعجب می‌کند که :
ز شیر شتر خوردن و سوسمار
عرب را به جایی رسیده‌ست کار
که تاج کیانی کند آرزو
تفو بر تو ای چرخ گردون تفو!
حبیب حمیدزاده