-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ اسفند ۲۴, سه‌شنبه

گلوی امنیت ملی درچنگال «ستون پنجم» است.

کله جنرال های ملبوس وزارت دفاع، مغز عملیاتی اپرات امنیت ملی را ندارند. آن ها حضور امنیت ملی را «تداخل وظیفوی!!» می دانند.


مجموع دریافت ها مشعر اند که تراژدی شفاخانه نظامی کابل، همانند دیگر وقایع پیش از آن، از داخل دولت سازماندهی شده بود؛ دولتی که خود به بخشی از ساختار باندیتیزم و لانه نفوذی های پاکستان مبدل شده است. چه کسی نمی داند که دفاتر آلوده به کش وفش کشف وزارت دفاع یک نام پوچ و بی بازدهی است؟

 به یاد داشته باشید؛ هیچ کسی به سزای جنایت خود نخواهد رسید. شاید سوال کنید که تو از کجا می دانی؟ ما از تجارب می دانیم. همین اکنون بیش از چهارصد تروریست خون آشام که دردادگاه های رسمی به قصاص محکوم اند، مثل مهمانان معزز از سوی دولت میزبانی می شوند.

چرا چنین چیزی اتفاق می افتد؟

یک پاسخ ساده این است: ارگان امنیت ملی، ( چشم نگران حیثیت ملی) را پرده انداخته و سازمان عملیاتی اش را به حاشیه رانده اند. اگر امور شفاخانه نظامی، در 24 ساعت، به وسیله یک نفر (نه زیاد) از کامندان حرفه ای و با صلاحیت امنیت ملی، حتی به وسیله یکی از همان سربازان گمنامی که پیاده به دفترمی آید و پیاده به وظایف می رود؛ تحت نظارت و ترصد قرار میداشت، چنین فاجعه ای به این آسانی اتفاق نمی افتاد. 
در زمان ببرک کارمل- دکتر نجیب الله، قاعده برین بود که دفتر یا نماینده گی علنی یا سری امنیت ملی در هر اداره نظامی، غیرنظامی، نهاد ها و تأسیسات تجاری و اقتصادی به عنوان چشم ناظر حضور می داشت. بعد از 1371 که شبکه های «قانونی» آی، اس آی در رکاب گروه های مجاهدین و همچنان به شکل کاشته شده (غیررسمی) به حریم ملی وارد شدند؛ وضع تغییر کرد. درزمان کرزی، حتی برخی از غرب آمده های خاین ولاش شده، استدلال می کردند که امنیت ملی هویت «کمونیستی» دارد و باید بیخی منحل شود!
تحقیقات دولتی، بخشی از فریب رسانه ای است.  امنیت ملی، بالذات علیه شبکه های دشمن دیزاین شده است وتا زمانی که از تحریم دولت و «ستون پنجم» آزاد نشود، سریال این فجایع را پایانی نخواهد بود. بعد از روی کارآمدن دکترغنی- عبدالله سازمان امنیت ملی افغانستان که مشمول تحریم های اعلام ناشده قرار گرفته است. تمام مقامات وابسته به پاکستان و ایران، مخالف دو باره آرایی امنیت ملی کشور اند.
امنیت ملی، ضربات سختی برپاکستان وارد آورده است و اگر تحریم ها بیشتر نشوند، بی هیچ تردید، عملیات برشفاخانه نظامی کابل، به اشکال مختلفی در شهرهای پاکستان جبران خواهد شد؛ اما چیزی که جبران نشدنی است؛ سرکوب و بی اثرسازی شبکه هایی است که امنیت ملی را در دفاتر شان زندانی کرده اند.