-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ اسفند ۱۵, یکشنبه

پوتین هر روز به حال امریکا می‌خندد

استفعا پشت استعفا
راجح الخوری، نویسنده و روزنامه نگار مشهور لبنانی 



 ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه هر روز از خواب بر می خیزد و معاونانش را فرا می خواند و قبل از آن که صبحانه اش را بخورد می پرسد: نکته امروز امریکا چیست؟
چیز کمی نیست که روسیه با تماس های مسئولینش با مقام های امریکایی به یک گره بارز در این کشور تبدیل شده است. خیلی دور از ذهن نیست اگر هر روز پوتین به کمرش بیفتد و بخندد وقتی که اخبار برکناری یک به یک مسئولان دولت جدید امریکا را بشنود، فقط برای این که یکی از آن ها با مقام های روس دیدار کرده یا اصلا هوای روسیه را استشمام کرده است. وقتی که هیچ کدام از این مقام ها حاضر به اعتراف به این ارتباط ها یا نفی آن نیستند، این نشان می دهد که "عقده روسیه" نزد امریکایی ها که از زمان تبلیغات انتخاباتی اخیر امریکا به وجود آمده تا چه اندازه بالاست.

دقیقا از همان زمانی که هیلاری کلینتون بر روابط دونالد ترامپ با مسکو تمرکز کرد و تلاش کرد که این موضوع را به یک مساله چالشی در جریان تبلیغات انتخاباتی امریکا تبدیل کند، مساله ارتباط با روسیه به یک مساله چالش برانگیز تبدیل شد. به ویژه در سایه اظهارات مکرر دموکرات ها مبنی بر این که سازمان امنیت روسیه در انتخابات اخیر به سود ترامپ دخالت کرده و خود ترامپ شخصا زمینه نفوذ روسیه را فراهم آورده است. وی زمانی شبهات را نسبت به خود افزایش داد که به ستایش از پوتین در چارچوب انتقاد از ضعف سلف خود، باراک اوباما پرداخت. کلینتون هر روز می گفت که ترامپ نامزد ولادیمیر پوتین در انتخابات ریاست جمهوری امریکاست.
روسیه گره دولت ترامپ باقی مانده است، حتی اگر سفیر روسیه در واشنگتن، سرگئی کیسلیاک، صرفا بخواهد در مراسمی چیزی را به رئیس جمهوری امریکا یا اعضای دولت او بگوید، همین حساسیت برانگیز می شود. عدم اعتراف به این دیدار یا نفی آن نیز مزید بر علت می شود و به مثابه دروغی به حساب می آید که مستوجب مجازات است. به این ترتیب دموکرات ها در حال زدودن غبار روسی از اطراف رئیس جمهوری امریکا هستند، آن هم بعد از آن که دولت اوباما در روزهای آخر دولت خود به این غبار دمید، و فرصتی طلایی برای روزنامه ها و رسانه های امریکایی به وجود آورد تا بدون واهمه به ترامپ حمله کنند و او را به فعالیت علیه مصالح ملت امریکا متهم کنند.
ترامپ بعد از آن که کار برای تشکیل دولت و انتخاب مسئولانش را آغاز کرد، هر گونه تماسی از سوی یکی از مسئولانش با طرف روسی عیبی برایش شد، این اتفاق زمانی بدتر شد که آنها دیدارهایشان با مقامات روسی را تکذیب می کردند یا منکر انجام آنها می شدند. حتی دیداری گذرا با سفر روسیه یا جلسه ای در حاشیه نشستی که نتوان به انجام آن اعتراف کرد یا در زمان قسم در کنگره اشاره به آن فراموش شده باشد، عیبی بزرگ شد که می توانست برای هر مقامی دردسرساز شود.  
اما دشمنان ترامپ در سیاست و سازمان های امنیتی و رسانه ای و دستگاه قضایی و داخل و خارج امریکا حتی هوایی که مقامات امریکایی تنفس می کردند را نبش قبر کردند تا آن جا که مثلا مایکل فلین که برای مشاور امنیت ملی او برگزیده شده بود، مجبور به استعفا شد، برای این که آن چه میان او با سفیر روسیه، کیسلیاک درباره مایک پنس، معاون رئیس جمهوری امریکا گذشته بود را مخفی کرده بود.
حالا این بادکنکِ در حال دمیده شدن، می رود تا در روی ترامپ بترکد، جف سسشنز، وزیر دادگستری او که انتظار می رود تحقیق درباره تماس مقامات امریکایی با روس ها را اداره کند، خود متهم به تماس مخفی با روس ها شده برای این که زمانی که در کنگره قسم می خورد منکر دو بار ملاقاتش با سفیر روسیه شده بود، چنین کاری می تواند او را مجبور به استعفا کند، و دوباره پوتین را از خنده به کمر بیندازد!
منبع: النهار / تحریریه دیپلماسی ایرانی