-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۵ اسفند ۱۴, شنبه

غفور «لیوال» سر به دیوار واقعیت می کوبد

غفور «لیوال» در گذشته زنده گی دارد؛ در ماقبل تاریخ تولد پاکستان وشکست های سیاسی بعد از آن که افغانستان را غرق کرد.  وی قضیه را این طور می بیند:


"حکومت و مردم افغانستان این قضیه را از نزدیک نظارت می‎کنند، حکومت افغانستان قبایلی‌ها را مردم خود می‌خواند، اگر اراده این مردم رهایی از وضعیت موجود باشد به نظر من حکومت افغانستان به آن احترام خواهد کرد."

اوچرا نمی گوید که پایگاه های خرابکاری در مناطق قبایل از بین برود؛ درآن مناطق باید سواد وجاده سازی رشد کند. اما او اول مسئولیت دارد که در داخل افغانستان و نسبت به مردم خود ما دغدغه داشته باشد.  او اگر کمی تاریخ بخواند؛ پوره میداند که «اراده» قبایل نه یک بار بل ده ها بار در برابر داعیه افغانستان آزمایش شده است که نتیجه آن صفر بوده است. دربی بی سی همکار تحصیل کرده یی داشتیم به نام نفیس «تکر». او می گفت شما به کجا رسیده اید که از ما دعوت به هم خانه گی می کنید؟ روز دیگر در رهنمای معاملات «تیرا» درحیات آباد رفتم. یک افغان سر به خود به آن ها گفته میرفت که این منطقه از ما است و فلان وبهمان. مالک دفتر «تیرا» از پشتون های افریدی بود و فارسی هم گپ میزد. طرفش نگاه کرد وگفت: اگر همین پشاور هم از شما می بود؛ حالا که از چنگ طالب گریخته ای، به کجا مهاجر می شدی؟
یوسف جمال همکار دیگر ما می گفت: شما افغان ها در گذشته زنده گی می کنید.
در تاریخ رهبری سیاسی و عوام قبایل حتی یک مورد سراغ نمی شود که آن ها راضی شده باشند که تحت پوشش افغانستان زنده گی کنند. دیدن واقعیت عیب ندارد؛ اما اصرار به کوری و کور پنداری واقعیت ها، سنگ ناتراشی را به فرق آدم میزند. راه دیگر باید سراغ شود. یک راهش، انتقال جنگ به پاکستان است که از چند سال به این سو شروع شده است. البته راه شکست تدریجی پاکستان از مناطق قبایلی می گذرد. متاسفانه امروز حداکثر کسانی که علیه حاکمیت در افغانستان می جنگند، اهالی پشتونخوا اند. من یک روز نشنیدم که لیوال ها از صدها خانواده مهاجر هلمندی که زیر باران وبرف در گوشه و کنار مملکت در فلاکت به سر می برند؛ از بودجه وزارت قبایل یک اندازه کمک بشری رسانیده باشد.رئیس کمیسیون دفاعی و امنیت داخلی سنا هاشم «الکوزی» اعلام کرد که حدود ۹۰ درصد ولایت هلمند در جنوب این کشور تحت کنترل طالبان است و دولت در بخش‌های کمی نفوذ دارد. لیوال خان باید درین زمینه اگر چیزی به گفتن دارد؛ بفرماید.
 اما این بنده خدا، چشم بسته و گپ می زند.
دیگر از غفور امید چشم بینا داشتن عبث است.