-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۶ فروردین ۱۶, چهارشنبه

فاز دوم اتحادیه پاکستان- روسیه برای شکستن افغانستان



زنده نگهداشتن ضربه عملیاتی و روانی بحث «دیورند» به هدف توانمند سازی مقاومت سراسری علیه تروریزم پاکستان- روسیه عمده ترین ابزار ملی است؛ درغیر آن، پلان انتقال قدرت به طالبان در دستور کار است.



از سرجمع اطلاعات رسمی وغیررسمی می توان فهمید که پس از سقوط دولت دکترنجیب الله که بالاثر اتحاد تاکتیکی روسیه- پاکستان عملی شد، فاز دوم همگرایی سیاسی بین پاکستان و روسیه شکل گرفته است. روسیه هیچ ابایی ندارد که در تبانی با بی رحم ترین دولت تروریستی منطقه که القاعده وطالب را در زیر چتر خود دارد؛ برای نظارت از شعاع منافع خویش در استقامت «جنوب» دست همیاری دهد که داده است.

درحال حاضر، افغانستان، افغانستان بی پناه و درمحاصره افتاده نیست. جنگ، مسیرهای جدیدی برای مقاومت ملی درافغانستان آفریده است. هیچ قدرتی به شمول امریکا وناتو، اکنون جئوپلتیک سرنوشت ساز افغانستان را نادیده انگاشته نمی توانند. موضوع قطعی این است که امریکا به منافع استراتیژیک پاکستان( از سرناگزیری)  سرتسلیم فرود آورده است؛ اما امریکا ضامن حفاظت از افغانستان نیست؛ امریکا خود درمحاصره است. لنگر مقاومت ملی و کشورهای ضد پاکستان در افغانستان ( ازجمله هند) هیولای جنگ ابدی علیه پاکستان را با قدرتی تاریخی بیدار کرده است.

دیگرچیزی پنهان وجود ندارد. ما شاهد خواهیم بود که به مرور، جبهه افغانستان، از طریق «انتقال جنگ» در مسیرتاریخ گذشته خویش به حرکت درخواهد آمد. موضوع انگیزه ساز «دیورند» به هدف توفانی نگهداشتن جنگ عملیاتی ودایمی علیه دشمن، از نظر روانی، کار صد ها لشکر جنگی را انجام می دهد. آنانی که خیال می کنند تروریزم دولتی پاکستان به هدف حفظ «ژرفای استراتیژیک»، دست از سرافغانستان برخواهد داشت؛ مطلق دراشتباه اند. 

بخواهیم یا نخواهیم، بدبختانه، نبرد گسترده وهمه جهتی افغانستان با پاکستان، امری طبیعی، گریزناپذیر وحیاتی است. پاکستان کریدورعبور لشکرها از افغانستان در عمق شبه قاره هند بوده است. قانونمندی همان موقعیت، همان پنجه درپنجه افکنی و نبرد بی امان برسرجایش باقی است. در نیم قرن اخیر، پاکستان قفل حیات وممات افغانستان بوده است؛ پاکستان قفل جهاد را بر قفل اولی اضافه کرد. اما حدس نمی زد زمانی به بن بست بخورد. جنگ عملیاتی دور از چشم رسانه و علنیت درپیچیده ترین اشکال آن درجریان است. پشتون، ازبک، هزاره وتاجک به طور همسان، به همان اندازه یی که دشمن پاکستان اند، بحث های داخلی هیچ چیزی را به نفع دشمن تغییر نمی دهد.