-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ فروردین ۲۱, دوشنبه

مرتضوی با تهذیب است؛ به کسی اهانت نکرده است.

اشاره: مجموعه های روزنامه نگاری در داخل افغانستان، افتخارات بزرگی آفریده اند؛ اما زاویه نگاه مرتضوی ظریفانه تر است.


از سرجمع گفتار ها این طور فهمیده می شود که شاه حسین «مرتضوی» ظاهراً به کسی اهانت روا نداشته است.  روزنامه نگاری در افغانستان پس از سقوط طالبان، همزمان با قانونی شدن آزادی بیان و مطبوعات، تا میزان زیادی شکل وماهیت جهشی، موج وار و اضطراری داشت و دارد. هنوز هم در بسیاری موارد، دایرۀ اجرای حرفه ای گسترده وکامل نیست. روزنامه نگاران معیاری اندک شمار اند. برشماری جایگاه متفاوت کارگران امور رسانه، از صدر تا میانه و ذیل، ( آن طوری که مرتضوی اشاره کرده) با لحاظ به تجربه، اهلیت و توانمندی حرفه ای، عیبی نیست.

در واکنش های جاری، حتی روزنامه نگاران نامی و آموزه کار از وی انتقاد کرده اند، اما مرتضوی به روزنامه نگاران مسلط و حرفه ای که قلم و نگاه شان با شگرد های کاری در تضاد نیست؛ اشاره ای نداشته است. رهروان زنده امور اطلاع رسانی، لابد آگاهی دارند که برخی تشکیلاتی که به همین نام درست شده، حتی مدیراداری، مدیرخدمات و خانه سامان نهاد های اداری ژورنالیستی حتی گارد درِ ورودی را به عنوان روزنامه نگاران افغانستان به قلم کشیده اند. البته لطفی ندارد درین زمینه مشخص اشاره کنیم که شاید استخوان ها سنگین بشود و دل ها مکدر. من درین زمینه، به جزئیات بیشتری دسترسی دارم.

هیچ کسی نسبت به جنبش فداکارانه و سرشار از شورواشتیاق جوانان برومند درشهر های عمده افغانستان که پرچم اطلاع رسانی را با خون خویش بالا نگهداشته اند، نگاه مظنون ندارد؛ اما اکثر دست اندرکاران امور خبرنویسی مطلع اند که برخی «اتحادیه» ها و انجمن های غیرحرفه ای، با استفاده از آزادی بیان و مطبوعات، با بی پروایی به اصول و لوازم حرفه ای روزنامه نگاری، عملیات عضو گیری تکثری و آمیبی روزنامه نگاری روی کاغذ را به گونه یی مبالغه آمیز کش داده اند. برخی نهاد های روزنامه نگاری، روش برخی احزاب وسازمان های سمارقی را در پیش گرفتند؛ همان سازمان هایی که اگر بازرسی شوند، شمار اعضای حقیقی وحقوقی شان به زحمت به پنجاه نفر می رسد. نگاه مرتضوی به همین زاویه بوده است. مرتضوی، خود یک خبرنویس و نویسنده یی مؤدب ومنصف است. انگشت ایراد او به سبک ونگرش کمتر متوازن ژورنالیزم جنگ است که در آن خواسته یا ناخواسته فرصت پژوهش و دریافت رگه های نافذ عناصر لازمی خبر، قربانی سرعت و کلیات نویسی می شود.