-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

ه‍.ش. ۱۳۹۶ فروردین ۲۸, دوشنبه

حالا که «شاهدی» دادی، جواب هم بده!


سپنتا اکنون خیال دارد از راه حمایت از داعش به وزارت برسد.
محمد ارزگانی در روزنامه افغانستان سوالاتی را از سپنتا خان «شاهد» مطرح است که مشارالیه هیچ گاه حاضر به جوابدهی درآن زمینه نشده است.


اکنون که داکتر سپنتا خود به ميدان آمده و بر صحت گفته هاي اخير حامد کرزي شهادت داده است، بهتر است از او در باره تصميمات حکومت وقت در مورد مقابله با تروريست ها، مصايب مردم در اثر حملات انتحاري و تروريستي و نيز در باره دلايل تقابل حکومت قبلي با همکاران بين المللي خود نيز شهادت بخواهيم. از او بخواهيم که چرا رئیس جمهور کرزي تروريست ها را برادر ناراضي خطاب کرد و بارها تاکيد کرد که ان ها نيز افغان هستند و بايد براي شان مجال داده شود تا در افغانستان زندگي کنند؟ 
پرسش اين است که آيا مردم افغانستان مجال را از تروريست ها گرفته بود يا تروريست ها مجال زندگي را از مردم سلب کرده اند؟
 آيا وقتي طالبان به شکل گروهي از زندان هاي افغانستان رها مي شدند و آن همه انتقاد از عملکرد حکومت صورت مي گرفت، گوشي براي شنيدن پيدا مي شد؟ 
علي رغم آگاهي حکومت از پلان هاي تروريستي که در خاک کشور همسايه ما پاکستان طراحي مي شد، نزديکي افغانستان به پاکستان چه معنايي داشت؟ به بهانه مذاکره با طالبان و پروسه صلح، ميليون ها دالر پول با دست بسيار باز مصرف گرديد، چه نتايجي براي مردم افغانستان داشت؟ 
آيا اکنون بعد از سال ها مصرف بودجه و وقت کشي و حيات بخشيدن دو باره به تروريست ها چيزي ديگري براي مردم افغانستان حاصل شد؟
با تمام جنايت هايي که در طول سال ها از سوي طالبان و گروه هاي تروريستي عليه مردم افغانستان صورت گرفت و علاوه بر تخريب زيربناهاي اقتصادي کشور و قرباني شدن هزاران انسان، چند نفر تروريست در اين سال ها محاکمه شدند و به سزاي اعمال خويش رسيدند؟ 
هر زمان که حمله اي بر مواضع طالبان صورت مي گرفت و يا تا کنون صورت مي گيرد، فرياد آقاي کرزي بلند مي شود. اما تنها در سال گذشته چندين حمله مرگ بار بر مردم تنها در کابل صورت گرفت، آيا چنان واکنش تندي از سوي ايشان صورت گرفت؟
 چرا حمله بر تروريست ها رئيس جمهور کرزي را عصباني مي کند، اما حمله بر مردم بي دفاع و ملکي برايش نا راحت کننده نيست؟ 
اکنون که مناسبات افغانستان با دنيا و کشورهاي همکار کمي بهبود يافته است و کشور ما تازه جايگاهي در سياست جهاني کسب کرده است، چرا بايد جلو ترميم دوباره آن گرفته شود؟ 
نگارنده به اين فکر است که او در فکر ساماندهي حمايت هاي منطقه اي و بين المللي از تيم انتخاباتي خويش در دور بعدي انتخابات رياست جمهوري است. آيا کليد زدن به چنين تنش هايي در کشوري که پر از تنش و جنجال است کمي زودهنگام نيست؟ 
مواردي که گفته شد، بخشي از پرسش هايي است که يک شهروند عادي مي تواند از مشاور امنيت ملي رييس جمهور کرزي بپرسد. اما آيا او پاسخي براي اين پرسش ها خواهد داشت؟ منتظر مي مانيم.