-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ اردیبهشت ۲۱, پنجشنبه

مانور عاجل اردوگاه ضد طالب علیه حکمتیار- حنیف «اتمر»

پاسخ نیروهای ضد طالبان به مجموعه فرمایشات اخیر حکمتیار، همان گونه که بسیار عاجل و قاطع بود؛ برای حکمتیار و حنیف اتمر تا این مقیاس قابل پیش بینی نبود.



حکمتیار و حنیف اتمر، برخلاف توافق نامه کتبی قبلی، هردو در مورد حفظ جنگ ابزارهای حزب اسلامی در سلاح کوت های دور از دسترس به موافقه رسیده اند. این درحالی است که توزیع اسلحه به نوآمده ها، از انبارهای اردوی ملی وپلیس همچنان ادامه دارد. همان گونه که اردوگاه ضد طالبان ( که رد پای شاخه درانی قوم پشتون به رهبری حامد کرزی درآن برجسته است) دربرابر حکمتیار به صف آرایی سیاسی و نظامی شروع کرده اند، حکمتیار شدید تر از گذشته آن ها به چشم اشباح می بیند. هر دو جناح، دنبال فرصت اند که درگیری از کدام استقامت و چه زمانی آغاز خواهد شد.

اثبات این قضیه، اظهارات نیمه جنگی«قریب الرحمان سعید» سخنگوی حزب اسلامی است. او پس از 25 سال بازهم آهنگ جنگی صدای خود را حفظ کرده است. وی گفت: افراد حزب اسلامی سلاح خود را زمین نخواهند گذاشت و البته با دولت نیز درگیر نمی‌شوند. وی تاکید کرد: هیچ تضمینی برای امنیت جانی نیروهای نظامی این حزب وجود ندارد پس این نیروها برای محافظت از جان خود مسلح باقی می‌مانند.
سوال این است که پس این ها چرا وارد شهر شده اند و حکمتیار درحاشیه جنوبی کابل قرارگاه زده است؟
به نظر می رسد در فهم لایه های اصلی ائتلاف حکمتیار- حنیف «اتمر» دیگر هیچ ابهامی وجود ندارد. سخنرانی محمد یونس «قانونی»، حضرت «مجددی» و عمر «داوودزی» در خیمه «مشورتی» چشم انداز آینده را مشخص کرد. جزایر ضد طالب ( که حکمتیار شیشه دفاع از آنان را علنی زیربغل گرفته) از ایستگاه وسطی و آخری ائتلاف حکمتیار با یک شاخه ارگ آگاهی دارند و این حرکت از هر زاویه و از هر زمانی که شروع شود، رسماً به عنوان اعلام جنگ و درفاز حساس تر، مهم ترین دلیل سرنگونی دولت وحدت ملی خواهد بود.
بر بنیاد یافته های اولیه گزارشنامه افغانستان، ائتلاف ضد طالبان قاطعانه مصصم است که پروژه حکمتیار را که به حمایت ترکیه، پاکستان، عربستان وامریکا به راه افتاده، درهمین نقطه متوقف کند.  آن ها از روی یک سنجش و مصلحت، رشته ابتکار راه اندازی همایش جوابی به حکمتیار را به استاد خلیلی سپاریدند. علتش روشن است؛ حکمتیار بدون پرده پوشی و مصلحت درون خانه، هزاره ها و جامعه شیعه را وابسته به ایران قلمداد کرد و با ادبیات عادل الجبیر و محمد بن سلمان، شعار جنگ میان شیعه و سنی را بالا کرده است.
استاد خلیلی رهبرحزب وحدت اسلامی دپلوماسی به راه انداخت و از شخص گلبدین حکمتیارحضوری دعوت کرده بود که به همایش بزرگ مشورتی در خیمه «لویه جرگه» شرکت کند؛ اما اطلاع موثقی در دست است که حکمتیار به دو دلیل درآن شرکت نکرد؛ نخست، از تدابیر و ترتیبات امنیتی آن هم در جمع هزاران تن از دشمنان خودش و دشمنان طالبان، هم اطمینان نداشت و هم بی علاقه بود. دوم، او از طریق شورای امنیت ملی مستقر در ارگ، پوره اطلاع داشت که هدف از سازماندهی جلسه عظیم دسته جات ضد طالب، که هیچ وجه مشترکی با وی نیز ندارند؛ غیر از  یک مانور واکنشی و انداختن خط هشدار و دفاع نسبت به مأموریت وی، اجندای دیگری دنبال نمی شود.