-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ اردیبهشت ۲۲, جمعه

شکرگزاری برای گذشتن از دشت کیله گی/ گاو خیرات کنید!

«نخبه ها»ی خود خوانده در کابل، استاد عطا را از عقب خنجر زدند. اما ماجرای دشت کیله گی تازه اول غائله است.  آنان را ایامی در قفاست که برای یک بار گذشتن از کابل به پروان و پنجشیر، دست دعا به لطف الهی بلند کرده وشب های متوالی دست به ادای نوافل بزنند.


استاد عطا محمد «نور» امروز از برکت پوشش آتشی نیروهای امنیتی مسیر شاهراه شمال جان به سلامت گذشته و بلافاصله به رسم شکرانه گی تذکاریه ای در شبکه اجتماعی همرسانی کرده است. در نیمه پایانی یادداشت ایشان چنین می خوانیم:
«در قسمت اخير ساحه یی موسوم به كيله گى، دشمن موضع حاكم و خطرناك را ايجاد كرده است كه به صورت مستقيم، مسیر عمومی را تهديد مى كند و سلاح دهشكه و توپ 82 ملى مترى دارند كه سلاح خطرناك براى پياده و وسايط نقليه وتانك، محسوب میشود. اين شيربچه ها ( قطعات شاهراه) با هاوان و دهشكه و تانك و راكت،موضع دشمن را زير آتش گرفتند كه به دشمن مجال سربلند كردن را ندادند و من هم كمى از تاکتیک و روش هاى دوره جنگ استفاده كرده گذشتیم.
تذکر این نکته ازین سبب است که ما ظرفیت و توانایی های خوبی در نیروهای امنیتی مان داریم که این ظرفیت ها ضمن تشخیص، باییست حمایت و تقدیر نیز شوند تا بدین گونه به دست آورد های خوبی در این زمینه نایل آییم.»

اشاره:
استاد عطا با این اطلاعیه خواسته است به نیروهای امنیتی ادای دین کند.  اما این اطلاع رسانی گوشه دیگری از خیمه توطئه خونین و تاریخی درشمال را بالا می زند که حضور تروریستان چند قومی اکنون چهارسویه گشته است و ازهیچ جهتی، باد اطمینان نمی وزد. دشمنی که هم پشتوانه ای منطقه ای، هم داخلی وهم بین المللی دارد، دیگر درهمه جا حضور دارد و همه ( حتی استاعطا) به آن عادت کرده اند. گذشتن با جنگ وگریز درداخل خانه، حالا تنها امری بدیهی نیست؛ یک غنیمت است!

این که ایشان می گوید  «ما ظرفیت و توانایی های خوبی در نیروهای امنیتی مان داریم» چیزی را تغییر نمی دهد. فرافگنی است. راه حل، همچنان لادرک است. درمجموع، قاطبه مردم افغانستان ( پشتون، هزاره، ازبک وتاجک) همه یکسان درباخت قرار دارند، با این حال، راه حل دم دست تان است: با جنرال دوستم به جای مذاکره و مهمانی خوری، سریع نظام دفاعی برای دفاع از افغانستان تشکیل دهید؛ ظرفیت های خوابیده در شرق را ازتحلیل رفتن باز بدارید؛ زیر چتر سیاف بسیج شوید. نیرو های دولتی به همان منبعی سرویس می دهند که از آن جا تغذیه می شوند. تروریست، هیچ گاه اعلام نکرده که پشتون یا تاجک یا هزاره را نابود می کند. همه از یک مادر زاده شده اند. مگر نمی بینید که تروریست تاجک، در بدخشان، در جهل وقساوت خویش، مدل پشتون خود را عقب زده است؟
استا عطا، جنرال دوستم چند بار درین مسیرها زیرضربه آمد و افراد زبر دست خود را از دست داد؛ برگور آنان به تلخی گریست؛ اما هرگز اما برای یک بارجستن از تهلکه، بساط شکران پهن نکرد.