-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ خرداد ۴, پنجشنبه

اشتباه دومی آریانا سعید، عبث تر از اولی است

آریاناسعید گفته
آتش زدن لباسم به هیچ وجه پوزش خواهی نیست و منتقدانم در افغانستان فکر نکنند که روی گپ آن ها حساب کرده ام. لباسم برهنه نبود و برای یک هنرمند مناسب بود و خوب کردم پوشیدم، ولی به آتش کشیدن آن ناشی از خشمی بود که نسبت به افکار فرسوده در افغانستان در من برانگیخته شده بود که چرا کارهای ضروری تر ازین ها را جدی نمی گیرند و همش می افتند پشت یک لباس.
اشاره: آریانا سعید واقعاً ترسیده بود. این بانو از یک رشته اندرزهای تهدید آمیز تا مشورت های هول آور در خارج از کشور از سوی مناققان به ظاهر دوست و خیرخواه، به شدت منفعل شده است. و گفتن این که آتش زدن لباس« ناشی ازخشمی بود که نسبت به افکارفرسوده درافغانستان درمن برانگیخته شده» یک تلاش ناجور برای فریفتن خود و دیگران است. امروز زنان مبارز ایرانی را درزندان ها دریابید که جوانی شان در برابر توتالیتاریزم در زندان ها تباه شد وحتی دربدل آزادی شان حاضر به یک توبه نامه نشده اند؛ اما این بانوی ما، درنخستین دور عصیانگری خویش پا عقب کشید وبالهایش را چید. اگر واقعاً خشمی در تو سربرآورده بود، همان لباس را به عنوان یک نماد خشم و مقاومت در فیس بوکت می انداختی و می گفتی «خوب کردم پوشیدم.» اما حالا...