-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ خرداد ۱۱, پنجشنبه

امریکا واروپا چرا به اعدام یازده تروریست موافقه کردند؟


سرنوشت صدها میرغضب خون آشام باقی مانده به دو رویداد وابسته است؛ یا دراثر مصالحه خائنانه رها می شوند یا اوضاع طوری شکل می گیرد که مردم خشمگین به زندان ها هجوم برده و همه را قصاص می کنند.


ریاکاری غنی- اتمر و جامعه جهانی، تبعاتی مهیب درپی خواهد داشت.  محاسبه کرده اند که دم نقد، روی آتش خشم عمومی یک اندازه آب ریخته شود تا درصورت شعله ور شدن غضب مردم، اوضاع در مدیریت روسیه و ایران درنیاید. اعدام احتمالی یازده تن «اشرار» هیچ تأثیری بر توقف سریال فجایع ندارد. مردم فهمیده اند که پایگاه ها وجبهات تروریستی قصداً به طور برنامه ریزی شده حفظ و تقویت می شوند.
پارتی سیاسی برسراقتدار درارگ  به دلایل کاملاً روشن، طرفدار اعدام آدم کشان طالب و داعش مستقر در محبس پلچرخی نیستند. نسل حاضر درصحنه، شاهد رهایی هزاران گناه کار کبیره به وسیله کرزی- فهیم بوده اند. تیم کنونی نیز بخشی از بقای خود را در بقای آدم کشان طالب، تعریف می کند.
فرمایشات روز اول آن تازه رسیده ای که در دارالامان خیمه و خرگاه برپا کرده، مگر از یاد چه کسی رفته است؟ درآن مجلس مرگ، مگر گلبدین و کرزی برسر «برادری» با آدم کشان تروریست به رقابت برنخاسته بودند؟

بحث دیگر این که متحدان خارجی از جمله امریکا و اروپا  به دولت کابل اجازه نمی دهند زبده ترین رزمجویان ارزان و کار آمد، مفت و رایگان از میدان محاربه «نیابتی» خارج ساخته شوند. آن ها به مردمان خویش تفهیم کرده اند که به هدف گشایش روزنه دموکراسی و دفاع از حقوق بشر به افغانستان تاخته اند. حداقل در سطح رسانه ها به ادعای خویش پایبند می مانند و مهم نیست که صد ها نفر در قول اردوی شاهین یا جاده های کابل از زنده گی ساقط می شوند. درین مورد از نظر آنان استدلال روشنی وجود دارد که کشتار گروهی درکابل و بلخ، کار نیروهای بین المللی نیست؛ کار همان تروریستانی است که جهان برای نابودی شان درافغانستان سرگرم جنگ است!
 از دست دادن فعال ترین نفرات جنگی تروریزم، با منافع جامعه جهانی سازگاری ندارد؛ ورنه، دفترسیاسی تروریست ها درقطر و نجنگیدن با طالبان در بیست جبهه، چه فلسفه ای را بیان می کند؟ طالب و دستگاه تشکیلاتی آن بخشی از سیاست خارجی پاکستان، انگلیس وامریکا است. بنا برین، آدم کشان محصور در پلچرخی از سه مرحله دادگاه گذشته و مستوجب اشد مجازات اند.
سرنوشت آدم کشان بازهم به دو مسأله در پیوند است: یا روزی دراثر مصالحه رها می شوند یا آن که با وخامت اوضاع مردم به زندان ها حمله می برند و همه شان را قتل عام می کنند.