-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ خرداد ۳۰, سه‌شنبه

ارگ - حکمتیار، دور اول بازی را بردند... بازی تمام نشده

ارگ منتظر است دسته جات شورای نظار وارد صحنه شوند و آنگاه تحت نام «بغاوت گران»، «لنده غر»، «شورشیان» و «منافقان» با عملیات تصفیه ای همه جانبه به طور کامل منهدم شوند تا آخرین مدعی قدرت از بین برود.




امشب درمحضر حکمتیار و محفل طالب- داعش- اتمر در ارگ جشن برپاست. تیم ارگ، از طریق تشدد وبازی با خون جوانان، دنبال هدف اصلی است: سرکوب هرگونه احتمال حرکت نظامی جمیعت اسلامی و شورای نظار.
پروژه انتقال قدرت به طالبان و مدیریت داعش از طریق حکومت افغانستان، از سوی همین نیروی بازمانده از دوران جنگ با طالبان با خطر رو به رو است.
با اقداماتی هول انگیز سعی دارند مدعیان شراکت قدرت را به جنگ خیابانی بکشاند.

«رستاخیز تغییر» درمحاسبه آن ها به عنوان قربانی، بهانه یا طعمه در نظر گرفته شده است. بازی کثیف سیاسی این چنین مدیریت می شود. این ضرب وشتم مرگبار برای آن است که دسته جات شورای نظار وارد صحنه شوند و آنگاه از نام قانون اساسی تحت نام «بغاوت گران»، «لنده غر»، «شورشیان» و «منافقان» ( آن طوری که غنی امروز آشکارا برزبان آورد) با عملیات تصفیه ای همه جانبه به طور کامل منهدم شوند و هرگونه ادعای شراکت و حکومت داری ختم شود.  سپس عبدالله و معاش گیران الحاقی با یک فرمان اهانت بار، با این محمل که «ریاست اجرائیه» یک دستگاه من درآوردی و غیرقانونی است؛ به آشغال دانی فرستاده شده و شورواشتیاق در فستیوال سرکوب به اوج خود برسد.

 خانواده مارشال فهیم و چند تن دیگر به شمول تاج محمد و دیگران مکرراً به اتمر و حکمتیار بیعت کرده اند. جناح فهیم هنوز برائتلاف خود با طالبان که حتی از زمان «مقاومت» منعقد بود، پای بند است. ارگ و حکمتیار گمان برده اند که حذف چند سردسته دزد و دلال پول پرست ومزاحم ، داعیه یک بستر مردمی را نابود کرده و چشم انداز یک نسل آگاه و شورآفرین را مکدر خواهد کرد. آن ها یک تشکیلاتی بی خاصیت از چند دستیار «مدنی» و «ملی!» نیز قبلن آماده کرده اند.

اشتباه ارگ درهمین جاست. گرفتن فتوای سرکوب از چند فردی که هیچ نقشی در تحولات ندارند ( به نام جامعه مدنی)، سفارت امریکا، سفارت عربستان و تشویق و تمجید افراطیون قومی مبتلا به تلبیس و حس و انتقام، پیروزی به بار نمی آورد. این ها یک گروه را نان افطاری و استحقاق «سحری» گروه دیگری را گلوله حواله می کنند. تاریخ افغانستان مملو ازین درامه هاست. اما  ارگ وحکمتیار تا حال موفق نشده اند که حریفان اصلی را طبق زمانی که خود شان انتظار دارند، به آوردگاه بکشانند. اشباح گویا هنوز در موضع قابو اند. شاید خطر کمین ازین پس، غافلگیرانه باشد. فراموش نکنیم ما با یک جنگ پیچیده شبکه های استخباراتی سروکار داریم. سازنده گان و مدیران طالب و داعش در سطح افغانستان و منطقه، به همان میزان دشمنانی قسم خورده دارند. جشن توتالیتاریزم از نوع استالین و قذافی خیلی دیرپا بود، مگر درین خرابکده، عمر همه چیز سخت کوتاه است.