-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ خرداد ۳۱, چهارشنبه

برخی فیگورهای به ظاهرصاحب الفکر خارج نشین، از حس و آلام مردم گرفتار دربحران وبی عدالتی چنان فارغ «تشریف دارند» که غیر از همرسانی نگاره های یکجایی شان همراه با دختران، پسران ونواسه های شان کدام دغدغه دیگری نسبت به دنیا و عقبی ندارند. مضاف برین، بر هرنظریه و تعلقی که از سوی دیگران نسبت به وضعیت مطرح می شود و بالطبع موقعیت شان متفاوت از آقا یا «محترم ها» به چشم می آید،  فوری در مسیر گفت وگو ها دست انداز (پاسگاه آهسته کن با ترمزگر) افراز می کنند! با این پندار که دیگران نیز ریشه هاشان در زمین مادری خشکیده وهمان به که حرفی از زبان و واژه ای از زبان خونین قلم را نریزد. همین ها وقتی بحث در می گیرد از همه پیش تر مدعی می شوند که برادر! دنیا به یک دهکده ماننده گشته است و نشاید اتفاقاتی را که در آن سوی آب ها رخ می نماید، سنگ واره به تماشا نشست؛ زیرا ما اشرف مخلوقات ایم و رشته روح و احساس ما را نتوان قیچی زد و برید.