-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ مرداد ۳, سه‌شنبه

کاربرد واژه فاشیست در جامعه بدوی از اساس خطاست

بازی سیاسی در فقدان اطلاعاتِ دستِ اول

تلنگراسد «بودا» به جنبش روشنایی و سروردانش



بازی سیاسی در فقدان اطلاعاتِ دستِ اول خطرناک است. دنیایِ اسلام دچار فقر اطلاعات است. در خلاء بازی می‌کنند. در عینِ حالیکه دست رسی به اطلاعاتِ دست اولی از برنامه‌های مدیریت جهان توسط قدرت‌های بزرگ ندارند، گردشِ اطلاعات در این کشور‌ها از سوی قدرت‌های بزرگ کنترل می‌شود. استراتژیِ اطلاعاتی موهوم و جبرئیلِ امینی باعث شده است که جنگ برای قدرت‌های بزرگ و کشتن و دریدنِ همدیگر را افتخار تصور کنند. در سطح منطقه ایِ نیز همین منطق حاکم است. دولتِ افغانستان به دلیل پایین بودنِ سطح سواد در این کشور توان جمع آوری، تحلیل و به کارگیری اطلاعاتِ امنیتی را ندارند. از مامورِ خبرچین و بدنهٔ امنیت گرفته تا شورایِ امنیتِ ملی و سرانِ امنیتی، همه خشره و بی‌سواد‌ اند. حتا تضاد منافع قومی و زبانی و باندی را نادیده بگیریم، بسته امنیت افغانستان توان جمع آوری و تحلیل یک پروندة مهم امنیتی را ندارند. در سطحِ خرد‌تر مخالفین دولت به همین وضع گرفتارند. به چشم سر می‌بینند که طالب همه جا را فتح می‌کند، توان درک و تحلیلِ مستند این موضوع را ندارند. مدام به اتهام‌های بدون شاهد و بی‌سند متوسل می‌شوند. 
در پایین رتبه مردم‌اند که در دام یک بازی پیچیده جهانی، منطقه‌ای، کشوری، دولت و مردم و رهبر و پیرو گیر مانده‌اند. بی‌هیچ اطلاعی بی‌دلیل و به حکمِ غریزی هیاهو می‌کنند و فریب می‌خورند. همه می‌دانیم که اشرف غنی تا دو روز فاشیست خطاب می‌شد، همه می‌دانیم که در این دو روز صد‌ها انسان کشته و زخمی و آواره شدند و در عینِ حال می‌بینیم که از دید برخی از کسانی که تا دیروز لهجه و لباس و سبکِ خندیدن و حرف زدن و حتا ساختار فیزیکی او را دلیل فاشیست بودنش می‌دانستند فاشیست خطاب می‌کردند، اکنون فاشیست نیست. از نظر من کاربرد واژه فاشیست در جامعه بدوی افغانستان که حیاتِ جمعی هیچ نسبتی با شهر و متن ندارد، از اساس خطاست ولی فهم و درک این موضوع که چرا به رغم این همه خون و کشتار ناگهان لباس فاشیست از تن اشرف غنی نزع و یک شبه «رئیس جمهور» شد آسان نیست. موقتن از نظر برخی فاشیست نیست. بی‌عرضه گی سرورِ دانش نیز موقتن رفع شده است. اگر بازی به همین منوال پیش برود، بعید نیست که اشرف غنی دانا و دادگر نیز خوانده شود. این فقر اطلاعاتی همه و البته بیش از هم مردم را که از اطلاعاتِ محلی و سطح خرد نیز بی‌بهره‌اند، گیج کرده است. 

قانون دست رسی به اطلاعات‌‌ همان گونه که در سطح دولت ارزش ندارد، در سطوح خرد‌تر از دولت با واکنش‌های منفی و فحش و دشنام رو به رو می‌شود. تنش‌های این چنینی و اغلب دوری و بی‌هوده در پایتخت فرصت زرینی را برای طالبان فراهم کرده است تا ساحه‌ای حاکمیت خود را علاوه بر مناطق جنوبی، در تمام قلمروهایِ ناقلین تحکیم بخشد. صورتِ اصلی جنگ در سطوح مختلف چیست؟ نمی‌دانیم. رازهایِ واقعی این بازی‌های خطرناک را فقط طراحان بازی می‌دانند. در هر صورت بازی سیاسی در فقدان اطلاعاتِ واقعي خطرناک است، امکان موفقيت اندك و خطر تباهی بيش تر.