-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ مرداد ۴, چهارشنبه

بیرجند؛ زندانی افغان: ناخن هایم را کشیدند


ناخن هایم را کشیدند؛ رنجنامه ۵ شهروند افغانستانی محکوم به اعدام


خبرگزاری هرانا – دوازدهم بهمن ماه سال گذشته پنج زندانی تبعه افغانستان که از پنج سال پیش در زندان بیرجند محبوس هستند به اتهام حمل مسلحانه مواد مخدر به اعدام محکوم شدند. این افراد اتهامات وارده را در دادگاه رد کرده و مدعی شدند برای اخذ اقرارهای غیرواقعی شکنجه شده اند. زندانیان فوق نامه ای سرگشاده در شرح سرگذشت خود برای افکار عمومی نوشته اند که در پی می آید.

شاه محمد میران زهی، سراج گاوخور، احمدشاه عیسی زهی، محمد میران زهی و برادر وی، عید محمد میران زهی، پنج شهروند اهل افغانستان، متاهل و دارای فرزند هستند که به اعدام محکوم شده اند. هرانا که پیش تر گزارش محکومیت این افراد را منتشر کرده بود اکنون نامه سرگشاده ای که از این زندانیان خارجی دریافت کرده است را جهت تنویر افکار عمومی عینا در ادامه می آورد:

اینجانبان محمد میران زهی، فرزند گل آقا، عیدمحمد میران زهی، فرزند گل آقا، شاه محمد میران زهی، فرزند نیک محمد، سراج الدین گاوخور، فرزند عبدل و احمدشاه عیسی زهی، فرزند علی محمد تبعه افغانستان بوده که برای کارگری به تهران میرفتیم.


ناخن هایم را کشیدند؛ رنجنامه ۵ شهروند افغانستانی محکوم به اعدام
ما پنج نفر از زابل با یک دستگاه خودروی تویوتا، به مقصد بیرجند سوار شدیم که در بین راه نزدیک روستای بندان (از توابع نهبندان) با راننده خودرو دعوا کردیم، در روستای بندان او ما را به خانه ای برد و به بهانه ی بنزین زدن رفت ولی در برگشت با مامورین به سراغ ما آمد.

در بدو ورود مامورین من را -محمد میران زهی- از ناحیه سر زخمی کردند و بعد هم ما را به پاسگاه بندان بردند و به شدت ما را مورد بی رحمانه ترین شکنجه ها قرار دادند. در حدی که ناخن انگشت پای راست من را کشیدند و به ما اتهام حمل ۱۴۰ کیلوگرم تریاک و داشتن دو قبضه اسلحه کلاش زدند.
عندالله و عندالرسول (نویسنده قسم یاد می کند) بنده محمد میران زهی، به دلیل اینکه پای چپم به شدت درد داشتم به اندازه ی نصف نخود تریاک برای دوایی داشتم. چشم ما به تریاک و اسلحه نیفتاده تا برسد به حمل مواد آن هم مسلحانه.

ما روی فشار شکنجه ها از ترس جان و اینکه تحمل شکنجه را نداشته و به امید اینکه شاید مامورین دست از شکنجه بردارند بالاجبار قبول کردیم که بدین ترتیب پرونده دست نوشته و به دلخواه آنها تنظیم و تشکیل و به مراجع قضایی ارجاع شد و بعد از گذشت پنج سال مستشاران شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی بیرجند آقایان نبوی و سیف زداه، حکم اعدام به ناحق به ما دادند.

با تشکر
شاه محمد میران زهی، سراج گاوخور، احمدشاه عیسی زهی، محمد و عیدمحمد میران زهی
زندان بیرجند