-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ مرداد ۵, پنجشنبه

عاشقان بسمل نازند و ز جنس دگرند

سليمان لايق
روبرداری از برگه غرزی «لایق»

مخمسى بر يك غزل حافظ


من به مسجد ز چه رو بى سر و سامانه روم
بى مى و عربده و مطرب و جانانه روم
مرتد پير مغان، رانده ى ميخانه روم
گر ازين منزل ويران به سوى خانه روم
دگر آنجا كه روم عاقل و فرزانه روم
[][][]
بلبل سوخته پر گر به چمن باز رسم
سينه را شعله زنم گر به سخن باز رسم
لانه از مشك كنم گر به ختن باز رسم
زين سفر گر به سلامت به وطن باز رسم
نذر كردم كه هم از راه به ميخانه روم
[][][]
خرقه و ذكر پگاهى و مُصلا و سجود
نقد سوداى بهشت است و تقاضاى خلود
رند عاشق چه برد بهره ازين بازى سود
تا بگويم كه ازين سير و سلوكم چه فزود
به در صُومعه با بربط و پيمانه روم
[][][]
اى خوشا طرف بيابان و تولاى بهار
آتش افروختن و سوختن آتش وار
رقص و نوشيدن و ديوانه گى و بوس و كنار
بعد ازين دست من و زلف چو زنجير نگار
تا به كى از پى كامِ دلِ ديوانه روم
[][][]
عاشقان بسمل نازند و ز جنس دگرند
وارث سوخته ى لاله ى خونين جگرند
باده نوشانِ وفايند و از آن مفتخرند
آشنايانِ رهِ عشق گٓرٓم خون بخورند
ناكسم گر به شكايت بر بيگانه روم
[][][]
ميزنم باده ى سوزنده به گرماى رخش
زده ام هردو جهان را به تمناى رخش
سوخت لايق دل و جان را به تماشاى رخش
اى خوش آن روز چو حافظ به تولاى رخش
سرخوش از ميكده با دوست به ميخانه روم
ولفرات ٢١-٣-٢٠٠٢