-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ تیر ۱۱, یکشنبه

بنده این بار از معما پردازی استاد خلیلی سردر نیاوردم

درسال 1385 وقتی نمایشنامه «عبدالخالق» هزاره در کابل منتشر شد، به استاد خلیلی پیشنهاد کردم ترتیبی بدهد آن نمایشنامه درکابل و در زادگاه عبدالخالق روی صحنه بیاید. ایشان گفت: حالا وقتش نیست. من گفتم اتفاقاً مناسب ترین زمان برای بازخوانی تاریخ، همین حالا است. وی با آرامشی محسوس گفت: این سرمایه سیاسی را با زحمات بسیار بسیار فراهم کرده ایم. به صرفه نیست که یک باره آن را از دست بدهیم.
اکنون استاد خلیلی رهبری جدید شورای عالی صلح را عهده دار شد؛ مقامی که توهمی است؛ خیالی است؛ حتی از ردۀ یک بازی  سیاسی نیز خارج شده است. معلوم نیست که سرمایه سیاسی ایشان برباد می رود یا افزونه هایی درپی خواهد داشت.  بنده هیچ سردرنیاوردم که استاد خلیلی چه گونه به خودش قناعت داده است که طالب و داعش درزمان زعامت وی به حیث میانجی صلح، از تفنگ های خویش جدا شده و کسوت محفل دفترنشینانی را حاصل کنند که رئیس آن نه معاون ملاعمر یا ملاهای کویته، بل، کریم خلیلی هزاره است که عمرش در جنگ ونفی تروریزم سپری شده است!