-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ تیر ۱۵, پنجشنبه

حکمتیار از پلان شبیخون زدن «ائتلاف نجات» پرده برداشت

گلبدین اقرار کرد که داعش یعنی یک بخشی از طالب که نام شان عوض شده؛ در رنگ بیرق شان تغییر آمده. اما رأس گفتارش، اتحاد با همان داعش و دادن قلمرو خود مختار برای آنان  بود.




ایجاد «ائتلاف برای نجات افغانستان» در محفل ارگ، دلهره آورده و این فرضیه را حتمی ساخته است که اضلاع «ائتلاف» به زودی با برخورداری از حمایت «برخی کشورها» فشارهای چند جانبه بر ارگ را افزایش خواهند داد و ارگ باید آماده باشد تا نفرات مسلح حزب اسلامی را در سراسر کشور مسلح کرده و اکمال نماید تا آن ها در دفاع از انحصار قدرت وارد نبرد شوند.

 اعتراف حکمتیار این نکته را فاش ساخت که تا این جای کار، قلمرو های خود مختار به حزب اسلامی داده شده است. ازین پس، طرح حکمتیار- اتمر این است که قلمرو های خود مختار دراختیار طالبان قرار داده شده و دولت هم تسلط آنان را به «رسمیت» بشناسد تا نوبت به اجرای طرح شبیخون زنی بر «ائتلاف برای نجات» برسد.

این نخستین فاز آرایش قدرت انحصاری با شرکت حکمتیار، اتمر وطالبان است که انگلیس، پاکستان وعربستان درعقب آن ایستاده اند. آنگاه شرایطی پیش می آید که «ائتلاف نجات» ناگزیر از نخ همان دستگاه به شدت فشرده انحصاری خودش را آویزان کند و هرگاه انتخاب دیگری درپیش گیرد، خود به خود به زمین بخورد. اما امریکایی ها به این اجندا ارزشی قایل نیستند و می بینند که نتیجه کار به استراتیژی آن ها تا چه میزانی به صرفه است.

گلبدین اقرار کرد که داعش یعنی یک بخشی از طالب که نام شان عوض شده؛ در رنگ بیرق شان تغییر آمده. اما رأس گفتارش، اتحاد با همان داعش و دادن حوزه های خود مختاری برای آنان را به دولت توصیه کرد.

گلبدین حکمتیار بحث تفاهم ملي یا مجمع ملی را به راه انداخته و گفته است که  ما خواهان ائتلاف نيستيم.
چرا موصوف چنین خط کشی راه انداخته است؟
«تفاهم ملی» نوع حکمتیار، اجماعی است زیر سقف اراده یک فرد؛ یک دامی است که همه خوش به رضا درآن گیر می مانند و خود به خود مقهور سانترالیزم سنتی می شوند. «ائتلاف» متشکل از چند جریان سیاسی هم طراز حاضر درصحنه، با حفظ تشکیلات اصلی، زیریک سقف واحد است که براساس تصمیم مشترک و تببین جایگاه هر رکن ائتلاف در نظام سیاسی عمل می کند.
تفاهم ملی نوع حکمتیار، جمع کردن دوباره جناح های انشعابی حزب تحت فرمان حکمتیار، تسجیل و تحکیم سلطنت مرکزی برتصامیم و تشکیلات است و همه را از جنس چپ و راست مستقیم زیر اداره حکمتیار قرار می دهد؛ اما ائتلاف، اتحاد چند محور سیاسی برای شکستن محوریت سلطنتی است و تلاش می کند به تمامی خواسته ها و منافع ارکان ائتلاف پاسخ مقنع و عملی ارایه کند. تفاهم ملی صرفاً یک شعار است؛ یک کمین سیاسی است که دوهدف کلیدی دارد: تحکیم تک حاکمیتی براساس تفکر طالبانی- سنتی که به موجب آن، مانند دوره استبداد، همه باید زیرفرمان مرکز باشند وهرچه برای شان داده شد، دم نزنند و هرچه داده نشد، حق توسل به چون و چرا را ندارند.