-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ شهریور ۵, یکشنبه

فرضیه افغانستان- صرفن زمین جنگ- عواقب دارد

    امریکا درین زمین جنگی چه چیزی را به دست می آورد، هرگاه سی میلیون باشنده این زمین جنگی دراسارت اقتصاد جنگی قرار داشته باشند؟




 واشنگتن پست با اشاره به قطع بودجه «ملت سازی» در افغانستان از سوی ترمپ نوشته است که پالیسی «ملت سازی» درافغانستان زمینه خروج از افغانستان را مساعد می کند.
 منظور از خروج ( خروج آبرومندانه) است؛ یعنی شکل خروج مفتضحانه هم وجود دارد. ترمپ ازسر و ته بودجه جنگ افغانستان قیچی کرده روان است و اولین بودجه ای را که قطع کرده، همان مخارج سرسام آوری است که ظاهرن در راه «ملت سازی» به مصرف می رسید، اما تا امروز کسی نمی داند که پول های مالیات دهنده گان امریکا درکجا ریخته شده است. ما کدام نشانه ای از «ملت سازی» را مشاهده نمی کنیم. فعال شدن مکاتب ملت سازی نیست. اگر پنج هزار مکتب ساخته شد، پنجاه هزار مکتب سوز هم تولید شده است. 
درگزارش واشنگتن پست همچنان از کاهش بودجه در رابطه به افغانستان هم اشاره رفته است. امریکا هرمحاسبه ای که نزد خود دار به کنار؛ استراتیژی ترمپ، افغانستان را صرفن یک میدان جنگ (Battlefield) تصویر کرد. از نظر آن تاجر بی تاب امریکا در جبهه جنگ «ملت سازی» چه معنی دارد؟ 
اما ترمپ هنوز به این سوال تاریخی درافغانستان ظاهرن نمی خواهد جوابی داشته باشد. امریکا درین زمین جنگی چه چیزی را به دست می آورد، هرگاه سی میلیون باشنده این زمین جنگی دراسارت اقتصاد جنگی قرار داشته باشند؟ پول ملت سازی در گذشته نیز به جیب قراردادی ها و یک دسته کوچک غارتگران داخلی رفته است. حالا که همان بودجه دیگر وجود ندارد، ادامه دادن نامحدود حضور درامریکا بسیار خطرناک و با گرفتاری های کلافه کننده ای همراه خواهد بود. حضور ابدی امریکا نا ممکن است اما کسی هنوز چندان به این احتمال که خروج از افغانستان سخت تر از ورود به آن است، فکر نکرده است. شکست بوی بدی دارد. این بوی کم کم به مشام می رسد.