-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ شهریور ۲۵, شنبه

«وفاق ملی»؛ تقسیم قدرت متوازن پیش از انتخابات؟


احمدولی «مسعود»  پُل تعادل سیاسی برای جلوگیری از جنگ داخلی است .




وجه تسمیه وفاق ملی ظاهرن بعد از آن جایگزین «اجماع ملی» شد که دکترغنی در سخنرانی رسمی خویش یکی دو بار واژه گان «اجماع ملی» را به عنوان ابتکار رسمی دولت بر زبان آورد که اعتراض ولی مسعود را درقبال داشت.
درفصل کنونی کاربرد اختصاصی اصطلاح «وفاق ملی» از سوی احمدولی «مسعود» تصادفی یا به سبب روال معمول نیست. جایگاه او در روابط بین المللی ومنطقه ای با اهمیت است. این بار نوبت اوست که در کارزار انتخاباتی پیش رو، حلقات و افراد اختلاف زده و متفرق وابسته اردوگاه مقاومت ضدطالبان را دور خود زیرچتر رهبری خویش گرد هم آورد.

به نظر می رسد طرح «وفاق ملی» بیشترینه بازتاب اجماع جهانی منطقه ای در ارتباط به بحران جاری درافغانستان باشد. وفاق ملی استمرار همان طرح دیرینه احمدولی مسعود است که در دوره ریاست جمهوری حامد کررزی به عنوان یک راهبرد سیاسی به میدان آورده شد ودرنشست های مناسبتی باربار مطرح شده است. طرح اجماع ملی در شرایط غلبه مصلحت های شخصی و گروهی بر مصالح عمومی، به عنوان یک دیدگاه گسترده تر درمیان جناح های سیاسی راه باز نکرد؛ اما اکنون اوضاع عوض شده است.
درحال حاضر، بحران سیاسی و اجتماعی به نقطه انفجار تقرب کرده است و جامعه جهانی در رأس انگلیس- امریکا را نسبت به وخامت احتمالی اوضاع مضطرب تر ساخته است. وضعیت جدید نیازمند یک ساختار ائتلافی جدید تحت نام وفاق ملی است که می تواند همه طرف های حاضر در قضایا را دست کم برای چهارسال دیگر در مدار یک تعادل و قناعت مندی قرار بدهد. احمدولی پل تفاهم میان جناح های متخاصم دردولت کنونی و ظرفیت استفاده ناشده در زمینه ایجاد تعادل در روابط بازیگران منطقه وجهان به حساب می آید. از سخنان احمدولی استباط می شود که همزمان با بالا گرفتن تب انتخاباتی در ارگ و برون ارگ، نگرانی رهبران جریان های مختلف سیاسی درداخل و همچنان دپلومات های غربی درافغانستان نیز درحال افزایش است.
بنا برین، تعبیر واقع بینانه طرح وفاق ملی آن است که پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، نخست بین همه جناح های شامل در معادله قدرت «تقسیم قدرت» صورت گیرد تا پیشاپیش، وزنه و جایگاه همه جناح های سیاسی از رئیس جمهور تا معاونان ووالی ها وسفیر ها مشخص بوده و اجماع عمومی تأمین شود. درغیرآن، بحران چندجانبه جاری به جنگی داخلی گسترده خواهد انجامید.