-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ شهریور ۲۹, چهارشنبه

مخکش اندیشی درغلتک زوال افتاده مگر زمان طولانی دردناکی باقی است

ثواب الدین مخکش قطعن توان عبور از گذشته به شرایط امروز را ندارد. مخکش یک رودبار اجتناب ناپذیر نوستالژیک است به قول شاملو هرگز «سربازایستادن ندارد.» افغانستان حتی پس از خاموشی احتمالی جنگ همه جانبه، تا دهه های متوالی چانس توسعه و آرامش طبیعی به دست نخواهد آورد. مخکش یک فرهنگ وتاریخ است.
مشکل این است که برای حتی بهترین مخکش ها نمی توان توضیح داد که محال است «امروز» را در گرو «گذشته» درآورد و قدرت متعال بیداری نسل ها و برکات ابزار ارتباط جمعی را یک سره کور کرد تا دوره عبدالرحمن ونادر خان احیا شود. بسیار دشوار است برای شان توضیح کنی که شما و دیگران حق دارید انسانی و در کمال بی آزاری به یکدیگر زنده کی کنند.

ما دیدیم که در قتل عام جوانان بی دفاع کابل به وسیله مخکش نظامی ( گل نبی احمدزی) تمامی مخکش های سیاسی، روشنفکری و فرهنگی با یک صدا وهیجانی توصیف ناپذیر که درداخل و چه درخارج از خوشحالی سر از پا نمی شناختند. بعد از آن برای یک همزیستی ایده آل درافغانستان امید کمتری درمن باقی مانده است.