-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ شهریور ۲۳, پنجشنبه

کافی بچه بروت/ چاینکی وصدای احمد ظاهر

 فریدون بچه بروت با چاینکی وطنی، کاه فروشی وکابل




یک خبرنگار خارجی مقیم کابل از کافی بچه بروت در کاه فروشی کابل گزارش نوشته است.
وقتی از پله های فرسوده بالا می روید، روی سر درِ ورودی رستورانت کهنه که قدامتی بیش از هفتاد سال دارد نوشته شده:  «بهترین چاینکی از گوشت بزغاله» ( یا بره؟)
فریدون بچه بروت، 37 ساله درعقب پیشخوان نشسته و پشت سرش تصویر کهنه ای از  پیر مردی با لباس و دستار سنتی روی دیوار به چشم می خورد. اما فریدون از جعبه میز عکس کهنه دیگری را برون می کند که بچه بروت را در دریشی آبی سبک غربی با موهای مرتب واطو کشیده نشان می دهد که بروت هایش درین عکس برجسته معلوم می شود.
فریدون بچه بروت لبخند زنان می گوید که بروت های پدرش دراصل بسیار دراز نبوده مگر چون خوش قیافه بوده و به همین سبب مردم او را بروت صدا می زده اند. 
ما از سه شب به رستوران می آییم و تا حوالی نه شب مشغول دادن چاینکی به مشتریان می باشیم. فقط در ماه رمضان خواب خود را پوره می کنیم.
روی دیوار یک تلویزیون کهنه نصب شده و صدای احمد ظاهر در چاینکی خانه طنین انداز است.  وحیدالله برادر فریدون بچه بروت چهل ساله است و از امور تهیه چاینکی در آشپزخانه نظارت می کند. روی اجاق سنتی ده ها چاینک چیده شده اند. یک شاگرد جوان نان می آورد. سپس دوغ را حاضر می کند. سییک سماوار کهنه روسی نیز در گوشه ای به چشم می خورد که شاگردان برای مشتریان از آن چای دم می کنند. 
وحیدالله بچه بروت به خبرنگار توضیح می دهد که « ما گوشت را قطعه قطعه کرده، می پزیم و سپس درچاینک ها تقسیم می کنیم. سه یا چهار ساعت وقت می گیرد تا گوشت نرم و نازک شود. در پختن چاینکی بادنجان سرخ، سیر، نخود و نمک به کار می رود و محصول این پخت وپز ساده به طور شگفت انگیزی مزه دار است.