-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ آبان ۱۰, چهارشنبه

هرطالب وداعش، مسلمان کامل، شهید وغازی است

وزارت داخله می گوید که حمله انتحاری اخیر توسط یک کودک انجام شده‌است. آیا چیزی غیرعادی اتفاق افتاده است؟ هرگز نه، این عمل به اندازۀ تولد یک کودک از بطن مادر طبیعی است.




جنگ اطلاعاتی- استراتیژیک را رنگ اسلامی می بخشند. از سیاستگر تا کارشناس پیوسته استدلال می کنند هرکسی که چنین کاری را می کند دشمن خدا و رسول است. اما اکثر حلقات معین اسلامی در پاکستان، افغانستان، سوریه، سومالی و عربستان چنین بدعتی را مرتکب نمی شوند. زمانی که پول عربستان و خیلج هست وبود افغانستان را ذره ذره خاکستر می کرد؛ همه مفتی های عالم یک صدا می گفتند که این حکم خداست. امروز بازهم پول پاکستان، ایران، عربستان و کویت شبح وار سه نسل افغانستان را به مرگ و فنا می کشانند هیچ کسی گردن خود را بسته نمی کند که بگوید ایران، عربستان، پاکستان وکویت از ملاعنه های دنیای کفر و ذلت اند.  
حالا نیز هیچ کسی عقلاً و شرعاً نمی تواند بگوید که طالب کافر است. اگر سیاف حالا چنین می گوید، دیروز ضد آن را گفته بود. حرف امروزش «سیاست» است. مگر طالب امروز از سیاف و گلبدین دیروز الگو نگرفته است و کردار های شان مطلق و مطلق یکی نیست؟ روی پرچم سفید طالب کلمه شهادت حک نشده و روی بیرق سیاه داعش مُهر اصیل خاتم النبیین مرقوم نشده است؟ آیا کدام کارشناس اسلامی یا مدنی سراغ دارید که بین بیرق گلبدین، داعش، طالب و تنظیم های اسلامی غیراز لوگو و شاخه گندم یا محراب و ازین قبیل مسایل کدام تفاوتی را کشف کند؟
هیچ کسی ازین زاویه نمی بیند که بازی با خون آدم ها کار همان طالب و داعش مسلمان است که دُهل یک نظام سچه اسلامی را می کوبند. مساجد را منفجر می کنند؛ صفحات قطور چهار کنج صفحات قطور قرآن را خالی کرده و خشت مواد تروتیلی را در آن قالب می زنند و درهمان مسجد منفجر می کنند؛ اما همین مردم هیاهو راه می اندازد که یک مسلمان چنین کاری انجام نمی دهد؛ هیچ یک ازین خلایق شهید پرور به مغزش جرقه نمی زند که این کار را غیراز مسلمان هیچ کس دیگری انجام نمی دهد و نمی تواند.
دستی که برای انجام این کار حرکت می کند، دست مسلمان است؛ فراهم آورندۀ مواد انفجاری مسلمان است؛ عامل انتحاری سه قاته مسلمان است و از بس جذبه دارد دیگران را مطلق کافر می انگارد تا فضیلت ابدی را زود تر از دیگران بقاپد و روانه بهشت شود و گرسنه گی ها و حرمان جنسی تراکم کردۀ خویش را درجای دیگری ( بهشت) رفع و رجوع کند. کسی که این مسلمان را تا محل انفجار یاری می رساند، از پدر پدر مسلمان است و جمیع عالم را مرتد و گناه کار می داند؛ کسی که احکام و فتوا را به گوش قاصد بهشت زمزمه می کند، مسلمان است؛ کانالی که مخارج مالی را تأمین می کند، مسلمانی است که نا مسلمان برایش عزیز تر است و برای بقای خودش شریعت را مدیریت می کند.
آن هایی که تباه می شوند، مسلمان اند. آنانی که از عاملان چنین تباهی تقدیر و تحسین می کنند ( مانند کرزی و گلبدین) مسلمان اند و این دومی به نام اسلام شهر کابل را به تلی از خاک تبدیل کرد. آنانی که خون روی جاده را می شویند، آنانی که روی پیکرهای تکه تکه شده مویه می کنند؛ کودکانی که به صف گدا ها اضافه می شوند، نوامیسی که به حراج می رود و.... همه مسلمان اند. آنانی که فرخنده را به ذغال تبدیل می کنند، مسلمان اند؛ آن ملایی که بر دختر خودش و کودک دیگران با وجدان متشرع تجاوز می کند، عالم دین و مسلمان است. پس این حرام از کجا آمده است؟