-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ آبان ۱۰, چهارشنبه

توهین به کوروش؛ به غلط کردن افتادند


سایت حکومتی الف: امروز کوروش و، فردا هم لابد حافظ و سعدی و ... آیا همه این ها باید تعطیل شوند تا قضیه‌ای را جمع کرد؟ 


تا کی سیاست اورژانسی و دلخوشی به اینکه حالا امسال تمام شد، سال آینده خدا بزرگ است! نتیجه این سیاست‌ها تاکنون چه بوده؟ جز واکنش‌ بدتر و حساسیت بیشتر؟ چرا به جای همه این روش های تکراری و برخوردهای سلبی، یکبار خودمان نیامدیم و به تاریخ و هویت خود افتخار نکردیم؟ اصلا افتخار هم نه، لااقل بفهمیم که حالا مثل چهل سال پیش نمی‌شود با ممنوعیت و محدودیت مساله‌ای را حل کرد.

این منبع نوشت: خنده‌دار اینجاست که بسیاری از کاربران مذهبی و انقلابی (بسیجی) تصور می‌کنند برای دفاع از دین و مذهب و انقلاب، حتما باید فحش به تاریخ ایران و هویت ملی و کوروش و داریوش بدهند تا دینشان کامل شود. البته تقصیر این دوستان نیست. اشکال از بزرگانی (خامنه ای) است که سال های سال، گفتند و تلاش کردند به مغز جوانان القاء کنند که تاریخ ایران، از بعد اسلام (و انقلاب) شروع شده و قبل از آن هیچ خبری نبوده. اینان تصور می‌کنند که کمترین اشاره و دلبستگی به تاریخ ایران باستان، نشانه باستان‌گرایی و ایران‌پرستی و شاه‌دوستی است. وقتی آن بزرگان، این‌چنین میان ایران و اسلام، تمایز قایل می‌شوند و منکر تاریخ و هویت ملی هستند، دیگر از جوانان انقلابی (بسیجی) چه توقعی می‌توان داشت جز انکار همه تاریخ ایران؟ جالب اینکه همین دوستان و رسانه‌های انقلابی، در جریان فیلم ۳۰۰، عصبانی بودند که چرا آمریکا، ایرانیان باستان را مسخره کرده است! وقتی خود ما به تاریخمان رحم نمی‌کنیم و با انکار و تمسخر، هویتمان را به بازی می‌گیریم، دیگر چرا از دشمن ناراحتیم؟