-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۶ آذر ۷, سه‌شنبه

غرفه کوچک غنی-عبدالله در تند باد لویه جرگه کرزی- سپنتا


ازمجموع گزارش ها بر می آید که لویه جرگه به یک عامل بسیار کارآمد علیه دکانداری سیاسی غنی- عبدالله تبدیل شده است.




هرچند بزرگ ترین دروغ های سیاسی از شکم لویه جرگه ها بیرون آمده است، لویه جرگه ای که برای غنی- عبدالله تعیین سرنوشت خواهد کرد، سودمند ترین دروغ تاریخ معاصر خواهد بود.
درین حال عبدالله خطاب به کرزی و گروه های متحد با وی سخن بغایت خام بر زبان آورد و گفت که آن ها باید چند روز حوصله بیرون از حکومت بودن را داشته باشند. او فکر کرده است هرکه مخالف این نظام ضد ملی است، حتمن از هوس چوکی ومقام به کفیدن رسیده است. 
وقتی این فرمایش عبدالله را خواندم یک غرفه دار حسرت زده در یک نبش کوچه ای محقر با سروکله ای رسیده و موهای نسترده درخاطرم زنده شد که که با چشمان گرد شده، از گذرعابران درتشویش است. کنار دخلش نشسته، تکه مقوا در عقب سرش از دیواره غرفه آویخته. روی مقوا با خطی کج و خالی از سلیقه نبشته شده که:

من به صد خون جگر مال مهیا کرده ام
شرط انصاف نباشد که به قرض ببری

اما مراد عبدالله از قرض بری نیست. او از کرزی و دیگرمدعیان می طلبد که حوصله کنند تا نوبت وی تیر شود! به کسی فاش نمی کند که نوبت بعدی را هم با صاحب نبش ریزرف کرده است!
سخن عبدالله سخت بی دردانه، به شدت غیرسیاسی و «شخصی» بود و نشان می داد که قدرت بی اقتدار چقدر آدم  های بی برنامه را کور می سازد و این چوکی داران حکومت چقدر  با وضعیت فاجعه بار اقتصادی و انارشیزم اداری موجود بیگانه شده اند. مشارالیه به قول مردم عام با غنی پیش از پیش «کارخود را جور کرده است» وتمام لوازم واسباب برای یک غداری انتخاباتی دیگر مهیا است.
اما این بحران تنها جنبه داخلی ندارد. از همین رو، غنی خودش را عقب کشیده و معاون اول آینده خود را پیش انداخته است تا با رقبایی که با گذشت هر روز با نفوذ تر می شوند، مشت ویخن باشد. اما  اگر بحث جرگه با یک سری تحرکات مردمی و شورش ها همراه شود، خطر آن وجود دارد که تجربه نگونساری صدام و قذافی به نحوی درین جا تکرار شود.